Będziesz miłował Pana, Boga swego (...) Będziesz miłował bliźniego swego (...) Nie ma innego przykazania większego od tych.

24 MARCA 2017
Piątek
Dzisiejsze czytania: Oz 14,2-10; Ps 81,6c-11ab.14.17; Mt 4,17; Mk 12,28b-34

(Mk 12,28b-34) - kliknij aby przeczytać

Do Jezusa przychodzi uczony w Piśmie i pyta o najważniejsze przykazanie. Trudno powiedzieć czy w tym pytaniu była chęć wystawienia Jezusa na próbę czy też autentyczne pragnienie poznania odpowiedzi na to nurtujące go pytanie...
Jezus odpowiada:

Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. Drugie jest to: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Nie ma innego przykazania większego od tych. 

 W przykazaniach miłości Boga i bliźniego skondensowane jest całe Prawo Boże. Nie potrzebne są kodeksy zapisane w dziesiątkach tomów, bo tak naprawdę wszystko sprowadza się tylko do tych dwóch zaleceń. Uczony w Piśmie również to rozumie, bo odpowiada. "Bardzo dobrze nauczycielu, słusznieś powiedział..." W tych słowach zawarte są myśli: zgadzam się z Tobą, masz rację, takiej odpowiedzi oczekiwałem...

Jezus puentuje ten dialog słowami: niedaleko jesteś od królestwa Bożego. To pochwała, ale również zachęta do wytężonej pracy nad sobą. Bo przecież być niedaleko królestwa wcale nie oznacza, że na pewno tam się trafi... W końcu można być niedaleko oazy, ale umrzeć z pragnienia na pustyni.
Wiedza religijna, którą zdobyliśmy na katechezie i którą powinniśmy pogłębiać także w dorosłym życiu z całą pewnością przybliża nas do królestwa Bożego. Praktyki religijne są ważne, nawet bardzo ważne. Ale dopóki nie zaczniemy konkretnymi postawami wcielać w życie przykazań miłości, będziemy ciągle "niedaleko królestwa".

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku?

Obraz
Czwartek Wspomnienie obowiązkowe św. Tomasza z Akwinu, prezbitera i doktora Kościoła Dzisiejsze czytania: 2 Sm 7,18-19.24-29; Ps 132,1-5.11-14; Ps 119,105; Mk 4,21-25 (Mk 4,21-25) Jezus mówił ludowi: Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. I mówił im: Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma. W dzisiejszym fragmencie z Ewangelii Jezus kontynuuje przypowieści.... Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Myślę, że przypowieść o świetle jest nam dobrze znana...A nawet jeżeli nie jest, prawdy w niej zawarte są...że użyj...
Czytaj więcej

Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz.

Obraz
Poniedziałek Wspomnienie św. Bonawentury, biskupa i doktora Kościoła   Dzisiejsze czytania: Wj 1,8-14.22; Ps 124,1-8; Mt 10,40; Mt 10,34-11,1 (Mt 10,34-11,1) Jezus powiedział do swoich apostołów: Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową; i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy. Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek św...
Czytaj więcej

Piątek. Koh 3,1-11; Ps 144,1a.2abc.3-4; Mk 10,45; Łk 9,18-22

Obraz
(Koh 3,1-11) Wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem: Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasądzono, czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania, czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów, czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich, czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania, czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju. Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje? Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili. Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca. Dziś chcę znów zatrzymać się na fragmencie z Księgi Koheleta. W tym fragmencie czytamy:  Wszys...
Czytaj więcej