Upadli na twarz i oddali Mu pokłon.

Poniedziałek

Uroczystość Objawienia Pańskiego

 Dzisiejsze czytania: Iz 60,1-6; Ps 72,1-2.7-8.10-13; Ef 3,2-3a.5-6; Mt 2,3; Mt 2,1-12

(Mt 2,1-12)

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon . Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: W Betlejem judzkim, bo tak napisał Prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.



Kilka myśli, jakie mi towarzyszą w związku z fragmentem dzisiejszej Ewangelii. Znamy dobrze historię pokłonu Mędrców, ale wiadomo, że zawsze możemy w Słowie Bożym znaleźć coś nowego i ważnego.

1. Mędrcy ze Wschodu przybywają do Jerozolimy, ujrzeli bowiem gwiazdę. Reprezentują oni świat nauki, który wpatruje się w niebo i szuka odpowiedzi na najbardziej nurtujące ludzkość pytania. Naukowcy patrzą wysoko - w niebo - i nisko - w głębiny morskie. Oglądają przez mikroskop pojedyncze komórki, analizują nici DNA, ale ostatecznie muszą skłonić głowę, wobec potęgi Boga, który to wszystko stworzył.
Mędrcy w zjawiskach przyrodniczych, dostrzegli znak narodzenia Syna Bożego. Bo cały wszechświat ogłasza Bożą Chwałę. Tylko musimy otworzyć szeroko oczy. A często schować swoje szkiełko i oko, by wraz z ubogimi pasterzami oddać pokłon Bogu.

2. Herod z Jerozolimą przeraził się nowiną o narodzonym królu. To charakterystyczny znak również dla nam współczesnych. Uzurpator zawsze będzie bać się prawowitego władcy. Ci, którzy mają się za panów tego świata, zawsze będą drżeć na wieść o prawdziwym Panu i Zbawicielu. Współczesny środowiska kulturalne, polityczne i im podobne ze strachem patrzą na wiarę, na Kościół... na Boga w przestrzeni publicznej. Boją się, że Bóg odbierze im ich rząd dusz. Dlatego z taką zaciekłością walczą z Bogiem i rugują Go ze sfery publicznej. Dlatego z taką zażartością drwią z wartości wiary i obrażają uczucia religijne. A wszystko w imię wolności i ... pluralizmu. Ostatecznie są jednak skazani na porażkę.

3. Mędrcy wracają inną drogą. To ostatnia ważna dla mnie myśl z tego fragmentu. Mędrcy oddają pokłon Bogu a potem wsłuchani w głos anioła, wybierają inną drogę do domu. To wskazanie i dla nas. Doświadczenie spotkania z Bogiem, jest motorem do wyjścia poza schematy... Do wyboru innej drogi.
Kiedy doświadczasz mocy Żywego Boga w swoim życiu, nie wracasz do dawnego życia. Wybierasz inne szlaki. To spotkanie odciska na nas ślad... I ten ślad powinien być trwały. Nic nie będzie takie, jak dawniej. Tylko wybierając inne szlaki, możemy zanieść Boga innym.