Nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych.

Wtorek

 Dzisiejsze czytania: Iz 40,1-11; Ps 96,1-3.10-13; Mt 18,12-14

(Mt 18,12-14)
Jak wam się zdaje? Jeśli kto posiada sto owiec i zabłąka się jedna z nich: czy nie zostawi dziewięćdziesięciu dziewięciu na górach i nie pójdzie szukać tej, która się zabłąkała? A jeśli mu się uda ją odnaleźć, zaprawdę, powiadam wam: cieszy się nią bardziej niż dziewięćdziesięciu dziewięciu tymi, które się nie zabłąkały. Tak też nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło jedno z tych małych.

Dla wielu nie do przyjęcia jest to, że Bóg bardziej się cieszy ze znalezionej jednej owcy niż z pozostałych 99. Uważają, że to niesprawiedliwe. Interpretują tę przypowieść od strony moralnej i mówią: „Oto 99 uczciwie żyło, starało się, kosztowało ich to dużo, bo wiadomo, że człowiekowi uczciwemu wcale nie jest tak łatwo, a ktoś nieuczciwy, lekko traktujący życie, może nawet gnębiący tych uczciwych, na końcu się nawraca i Pan Bóg jeszcze bardziej się cieszy z niego niż z całej reszty!”. W tym myśleniu dominuje porównywanie zasług: kto lepszy, kto większy, komu się należy, a komu nie.

Boża sprawiedliwość jest inna od naszej - ludzkiej. Bóg nie chce śmierci grzesznika, dlatego też walczy o każdą duszę. I wbrew pozorom to Jego zaangażowanie...ta walka o tych zagubionych nie jest jednoznaczna z ignorowaniem "całej reszty". Bóg cieszy się z każdego wiernego chrześcijanina, ale z wielką troską i miłością patrzy na tych, którzy są poranieni....

Ale spójrzmy też uczciwie na pewną prawdę...o nas...
Czy naprawdę jesteśmy cały czas z "resztą stada"?
Mówię w swoim imieniu...nie jestem...dlaczego?
Bo jestem grzesznikiem i potrzebuję zbawienia.
I świadomość tej prawdy pozwala zwrócić się do Boga o pomoc.

Bo jasne...chciałbym trwać przysłowiowe 24/7 w Bożej Owczarni.
Ale tysiące razy przeskakuję przez płot...A On nieustannie wychodzi i szuka mnie.
A potem...przyprowadza do domu i ciesz się, że znalazł zagubioną czarną owieczkę :)