piątek, 21 lipca 2017

Syn Człowieczy jest Panem szabatu.

21 LIPCA 2017
Piątek
Dzień powszedni
Dzisiejsze czytania: Wj 11,10-12,14; Ps 116b,12-13.15-18; J 10,27; Mt 12,1-8

(Mt 12,1-8) - kliknij aby przeczytać.

Dyskusje na temat szabatu zawsze były elektryzujące....Tak jest i tym razem. Faryzeusze zarzucają uczniom Jezusa, że łamią szabat, bo łuskają kłosy...To lekka przesada...Bo przecież jakim problemem jest zerwanie kłosa i zaspokojenie głodu ziarenkami zboża? No dla faryzeuszy to jednak jest problem... Bo takie zachowanie narusza szabat... Ale Jezus odpowiada na ten zarzut przytoczeniem historii ze Starego Testamentu.

Nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy był głodny, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść jemu ani jego towarzyszom, tylko samym kapłanom?

Wielki król Dawid wraz z towarzyszami jadł chleby pokładne, które mogli jeść tylko kapłani... I nie stanowiło to większego problemu...A przecież Prawo również mówiło o tym, że kapłani naruszający dzień szabatu są bez winy....Dlatego wyciąganie jakiegoś jednego punktu tylko po to by zaatakować uczniów jest przejawem dwulicowości...

Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia. To zaskakujące zdanie...Tu jest coś większego niż świątynia...To, co się teraz rozgrywa...historia zbawienia...głoszenie Dobrej Nowiny to coś ważniejszego niż świątynia...niż prawa świątyni...Chrystus nazywa siebie Panem szabatu... Jest Synem Bożym...a szabat został ustanowiony przez Boga... i jest jeszcze jedna myśl:

Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary, nie potępialibyście niewinnych. Bez miłosierdzia wszystkie ofiary, wszystkie szabaty są tylko pustymi rytuałami...zwyczajami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie...Nie mają żadnego znaczenia...Tylko w połączeniu z miłosierdziem względem bliźniego...mają jakieś znaczenie.
Share:

0 komentarze:

Prześlij komentarz