Przejdź do głównej zawartości

#Felieton: Czy Zmartwychwstały Jezus spotkał się z Matką?

W ostatnich dniach trwaliśmy w oktawie Wielkanocy. W tym czasie fragmenty Ewangelii przybliżały nam spotkania Jezusa z kobietami czy uczniami. W tekstach Ewangelistów próżno jednak szukać jednego spotkania Zmartwychwstałego - spotkania z Matką. Dlaczego takie wydarzenie nie zostało odnotowane na kartach Ewangelii? Czy Jezus po zmartwychwstaniu spotkał się z Maryją? A jeżeli nie, to dlaczego? Spróbujmy wspólnie zatrzymać się nad tym tematem.
Swoje rozmyślanie chciałbym zacząć od przytoczenia fragmentu książki ks. Mieczysława Malińskiego pt. Matka Jezusa, który jest próbą przeniesienia historii Maryi na karty powieści.

Sen jej zrobił się płytszy. Uderzyło ją nagle stwierdzenie Jezusa: „trzy dni”. Gdzieś On jeszcze mówił o trzech dniach. (…) Tak, że po trzech dniach zmartwychwstanie. Syn Człowieczy będzie wydany w ręce kapłanów, będzie ubiczowany, ukrzyżowany, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. Obudziła się. Była trzeźwa jak rzadko kiedy. Trzeźwa i szczęśliwa. Wiedziała już wszystko. Tylko jedyny wyrzut, jaki sobie stawiała, to że tak późno to odkryła – to, co Jezus wielokrotnie zapowiadał. – Nie chciałam przyjąć, że stanie się pierwsze i zapomniała o drugim. (…)
Dosłyszała ciche pukanie. Uchyliły się drzwi, wszedł Jan. (…)
- Czy chcesz iść teraz do grobu Jezusa?
- Ale po co?
- Żeby opłakiwać Jego śmierć z innymi niewiastami –zdziwił się – Tam od rana płaczą.
-Po co płaczą, przecież On zmartwychwstanie.
Popatrzył na Nią niepewnie.
-Jak mówisz, że co zrobi?
- Że zmartwychwstanie. Przecież to powiedział.
- Faktycznie. Tak kiedyś powiedział – stwierdził Jan wyraźnie zaskoczony.
- Jak powiedział, tak i zrobi. On dotrzymuje słowa. (…)
-Ale jak zmartwychwstanie?
-Choćby jak Łazarz, albo chłopiec z Nain.
- Ale Łazarza czy chłopca z Nain wskrzesił Jezus. A kto Jezusa wskrzesi?
Nie stropiła się.
- Nie potrzebuje Go nikt wskrzeszać. Sam zmartwychwstanie, przecież jest Mesjaszem.
Jan nie odpowiedział na Jej stwierdzenie.
-To nie pójdziesz do Jego grobu?
- Po co. Ani ty tam nie musisz iść. On sam przyjdzie do nas, kiedy uzna, że tak trzeba.
Nie wierzysz?
(ks. Mieczysław Maliński, Matka Jezusa, Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej 1984 s. 254 – 256)

Powyższy fragment książki przedstawia spojrzenie na Maryję bliską relacji św. Łukasza. – Tę która uwierzyła oraz tę, która zachowywała wiernie te sprawy w swoim sercu. Ona słuchała Jezusa, chłonęła każde Jego Słowo. Z Ewangelii wiemy też, że była w bliskiej relacji z Bogiem. Dlatego nie potrzebowała by zmartwychwstały Jezus Jej się objawiał. Wierzyła, że jest wielki i że jest Synem Najwyższego, Tym którego panowaniu nie będzie końca. Wierzyła, że Jej syn jest Mesjaszem – Synem Bożym. Miała w pamięci, co mówił o Nim Symeon, że Jezus jest zbawieniem obiecanym wszystkim narodom. Światłem na oświecenie pogan i chwałą ludu Izraela. Ale wiedziała też, że Jezus jest dany, aby w Izraelu upadło i powstało wielu… Że jest znakiem, któremu będą się sprzeciwiać.  Ta właśnie wiara w każde słowo, które Pan do niej skierował, zaowocowało tym, że Maryja wiedziała, że śmierć Jezusa nie była końcem, ale początkiem czegoś o wiele większego niż się wszystkim wydawało.
Jest jednak i druga możliwość. Jezus ukazał się Maryi. Ewangelie oczywiście milczą na temat takiego spotkania, ale warto zastanowić się co jest powodem tego milczenia. Próby odpowiedzi na to pytanie podjął się Jan Paweł II w jednej z katechez.  Jeśli autorzy Nowego Testamentu nie mówią o spotkaniu Matki ze zmartwychwstałym Synem,być może robią tak dlatego, że tego rodzaju świadectwo mogłoby zostać to uznane za przez tych, którzy zaprzeczali zmartwychwstaniu Pana, za zbyt mało obiektywne, a zatem niewiarygodne. (…) Św. Paweł wspomina o ukazaniu się Chrystusa więcej niż pięciuset braciom jednocześnie (1 Kor 15,6) Jak można wytłumaczyć fakt, że wydarzenie znane wielu osobom nie zostało zapisane przez Ewangelistów mimo swojego wyjątkowego charakteru? (…) Czyż Najświętsza Maryja Panna, obecna w pierwszej wspólnocie uczniów (Dz 1,14) mogła być wyłączona z grona tych, którzy spotkali Jej Boskiego Syna, wskrzeszonego z martwych? (…) Nieobecność Maryi w grupie kobiet,  które o świcie poszły do grobu, mogłaby wskazywać na to, że spotkała Jezusa już wcześniej. (…) Maryja jest obrazem i wzorem Kościoła, który oczekuje na Zmartwychwstałego (…) dlatego też słusznym wydaje się przypuszczenie, iż zetknęła się ona osobiście ze zmartwychwstałym Synem, przez co mogła mieć pełny udział w radości paschalnej.  Jan Paweł II podkreśla fakt obecności Maryi w takich momentach, jak śmierć Jezusa na krzyżu, czuwanie pierwszej wspólnoty Kościoła w dniu Pięćdziesiątnicy. Wiemy z Dziejów Apostolskich, że również na Niej spoczął wtedy Duch Święty (mimo że była Ona napełniona Duchem Świętym od momentu zwiastowania) i mówiła językami wraz ze zgromadzonymi uczniami. Na tej podstawie można wnioskować, że była też uprzywilejowanym świadkiem zmartwychwstania. 
O takim spotkaniu, choć od trochę innej strony pisze ks. Maliński w innej ze swoich powieści:
Joanna z Marią zastukały do izby Matki Jezusa.
- W imię Boże – usłyszały Jej głos.
Weszły. Siedziała jak zwykle przy swoich krosnach.
- Ach to wy. Widziałyście się z Jezusem?
-Tak –odpowiedziały zaskoczone takim powitaniem.
- Bo On też tu był.
Powiedziała to tak zwyczajnie i naturalnie, Jakby nie trzeba było się temu dziwić, być zaskoczonym, przerażonym, klękać przed tym wydarzeniem, wielbić, dziękować.  (…)
- I jak Go znajdujesz? – chciały od Niej jak najwięcej wyciągnąć, czegoś się dowiedzieć chciały rozmawiać o Tym, którego same spotkały, ale na tak krótko, że za Nim tęskniły, z kim chciały się znowu spotkać.
-Kiedy znów do Ciebie przyjdzie? Jak myślisz?
Pragnęła najwyraźniej dać im odpowiedź w pełni prawdziwą i skupiła się na chwilę. A potem zaczęła powoli mówić, wpatrując się w ścianę, jakby na jej tle wciąż Go jeszcze widziała:
- On już jest niebiański. Już wniebowzięty. (…)On nigdy nie należał do tego świata. On nie był stąd. Ale teraz jest już całkiem poza światem. Nawet zapytałam Go co tutaj jeszcze robi. Bo przecież Jego czas na tym świecie już minął. Zgodził się, ale wytłumaczył, że przyszedł, bo Go jeszcze potrzebujemy. I dlatego Ojciec polecił Mu wrócić. ( ks M. Maliński, Chrystus tom I. s.95) 
Tak spotkanie Jezusa z Matką zostało opisane w powieści. A jak było naprawdę? Nie wiemy tego. Być może kiedyś będzie dane nam się dowiedzieć prawdy. Na razie pozostaje nam tylko wiara.
A Ty Drogi Czytelniku, co myślisz na ten temat? Zachęcam do podzielenia się swoimi refleksjami.













Komentarze

Dorota Karnicka pisze…
Może Maryja nie musiała widzieć Zmartwychwstałego Jezusa , bo całym sercem w to wierzyła ...? Ona Jedyna chyba nie potrzebowała Tego dotknąć ...Taką możliwość widzę :)

Popularne posty z tego bloga

Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?

31 MAJA 2019
Piątek
Piątek - Święto Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny
Czytania: (Rz 12,9-16b); (Ps: Iz 12,2-6); Aklamacja (Łk 1, 45); (Łk 1,39-56);

(Łk 1,39-56) - Kliknij, aby przeczytać.

W święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny wsłuchujemy się w fragment Ewangelii wg. św. Łukasza, w której przybliżona zostaje nam scena nawiedzenia. Maryja wybiera się do swojej krewnej Elżbiety, która oczekuje dziecka.
Kiedy dwie przyszłe matki spotykają się, Elżbieta wita Maryję w niecodzienny sposób. Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?

Elżbieta zostaje napełniona Duchem Świętym. Dziecko w jej łonie zaczyna tańczyć z radości. A Maryja, która również jest napełniona Duchem Świętym wyśpiewuje jeden z najpiękniejszych hymnów uwielbienia, jakie znajdują się w Biblii.
Zatrzymajmy się zatem nad hymnem Magnificat i spróbujmy wyciągnąć z niego coś inspirującego.

Wielbi dusza moja Pana, Każda modlitwa …

Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie.

Sobota Wspomnienie bł. Jolanty, zakonnicyDzisiejsze czytania: 2 Kor 5,14-21; Ps 103,1-4.8-9.11-12; Ps 119,36a.29b; Mt 5,33-37
(Mt 5,33-37) Jezus powiedział do swoich uczniów: Słyszeliście, że powiedziano przodkom: "Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi". A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie, ani na niebo, bo jest tronem Bożym; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nie możesz nawet jednego włosa uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi.
Jezus zatrzymuje się na przykazaniu ósmym...mało tego rozszerza je. Przykazanie mówi by nie przysięgać fałszywie...by nie dawać fałszywego świadectwa...Ale to mało by być uczniem Chrystusa...Jezus rozszerza przykazanie mówiąc: Wcale nie przysięgajcie...

Jest jeszcze jedno pouczenie...i myślę, że na nim warto się zatrzymać na dłużej: Niech wasza…

Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją

Wtorek Dzisiejsze czytania: Iz 1, 10.16-20; Ps 50,8-9.16bc-17.21.23; Ez 18,31; Mt 23,1-12
(Iz 1, 10.16-20) Słuchajcie słowa Pańskiego, wodzowie sodomscy, daj posłuch prawu naszego Boga, ludu Gomory! Obmyjcie się, czyści bądźcie! Usuńcie zło uczynków waszych sprzed moich oczu! Przestańcie czynić zło! Zaprawiajcie się w dobrem! Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, w obronie wdowy stawajcie! Chodźcie i spór ze Mną wiedźcie! - mówi Pan. Choćby wasze grzechy były jak szkarłat, jak śnieg wybieleją; choćby czerwone jak purpura, staną się jak wełna. Jeżeli będziecie ulegli i posłuszni, dóbr ziemskich będziecie zażywać. Ale jeśli się zatniecie w oporze, miecz was wytępi. Albowiem usta Pańskie [to] wyrzekły.
Wsłuchujemy się w słowa z Proroka Izajasza. Słuchajcie słowa Pańskiego, wodzowie sodomscy, daj posłuch prawu naszego Boga, ludu Gomory! Słowa kierowane do mieszkańców Sodomy i Gomory.
To dwa miasta, które stały się symbolem grzechu. Miasta z…