Przejdź do głównej zawartości

#Felieton: Czy Zmartwychwstały Jezus spotkał się z Matką?

W ostatnich dniach trwaliśmy w oktawie Wielkanocy. W tym czasie fragmenty Ewangelii przybliżały nam spotkania Jezusa z kobietami czy uczniami. W tekstach Ewangelistów próżno jednak szukać jednego spotkania Zmartwychwstałego - spotkania z Matką. Dlaczego takie wydarzenie nie zostało odnotowane na kartach Ewangelii? Czy Jezus po zmartwychwstaniu spotkał się z Maryją? A jeżeli nie, to dlaczego? Spróbujmy wspólnie zatrzymać się nad tym tematem.
Swoje rozmyślanie chciałbym zacząć od przytoczenia fragmentu książki ks. Mieczysława Malińskiego pt. Matka Jezusa, który jest próbą przeniesienia historii Maryi na karty powieści.

Sen jej zrobił się płytszy. Uderzyło ją nagle stwierdzenie Jezusa: „trzy dni”. Gdzieś On jeszcze mówił o trzech dniach. (…) Tak, że po trzech dniach zmartwychwstanie. Syn Człowieczy będzie wydany w ręce kapłanów, będzie ubiczowany, ukrzyżowany, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. Obudziła się. Była trzeźwa jak rzadko kiedy. Trzeźwa i szczęśliwa. Wiedziała już wszystko. Tylko jedyny wyrzut, jaki sobie stawiała, to że tak późno to odkryła – to, co Jezus wielokrotnie zapowiadał. – Nie chciałam przyjąć, że stanie się pierwsze i zapomniała o drugim. (…)
Dosłyszała ciche pukanie. Uchyliły się drzwi, wszedł Jan. (…)
- Czy chcesz iść teraz do grobu Jezusa?
- Ale po co?
- Żeby opłakiwać Jego śmierć z innymi niewiastami –zdziwił się – Tam od rana płaczą.
-Po co płaczą, przecież On zmartwychwstanie.
Popatrzył na Nią niepewnie.
-Jak mówisz, że co zrobi?
- Że zmartwychwstanie. Przecież to powiedział.
- Faktycznie. Tak kiedyś powiedział – stwierdził Jan wyraźnie zaskoczony.
- Jak powiedział, tak i zrobi. On dotrzymuje słowa. (…)
-Ale jak zmartwychwstanie?
-Choćby jak Łazarz, albo chłopiec z Nain.
- Ale Łazarza czy chłopca z Nain wskrzesił Jezus. A kto Jezusa wskrzesi?
Nie stropiła się.
- Nie potrzebuje Go nikt wskrzeszać. Sam zmartwychwstanie, przecież jest Mesjaszem.
Jan nie odpowiedział na Jej stwierdzenie.
-To nie pójdziesz do Jego grobu?
- Po co. Ani ty tam nie musisz iść. On sam przyjdzie do nas, kiedy uzna, że tak trzeba.
Nie wierzysz?
(ks. Mieczysław Maliński, Matka Jezusa, Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej 1984 s. 254 – 256)

Powyższy fragment książki przedstawia spojrzenie na Maryję bliską relacji św. Łukasza. – Tę która uwierzyła oraz tę, która zachowywała wiernie te sprawy w swoim sercu. Ona słuchała Jezusa, chłonęła każde Jego Słowo. Z Ewangelii wiemy też, że była w bliskiej relacji z Bogiem. Dlatego nie potrzebowała by zmartwychwstały Jezus Jej się objawiał. Wierzyła, że jest wielki i że jest Synem Najwyższego, Tym którego panowaniu nie będzie końca. Wierzyła, że Jej syn jest Mesjaszem – Synem Bożym. Miała w pamięci, co mówił o Nim Symeon, że Jezus jest zbawieniem obiecanym wszystkim narodom. Światłem na oświecenie pogan i chwałą ludu Izraela. Ale wiedziała też, że Jezus jest dany, aby w Izraelu upadło i powstało wielu… Że jest znakiem, któremu będą się sprzeciwiać.  Ta właśnie wiara w każde słowo, które Pan do niej skierował, zaowocowało tym, że Maryja wiedziała, że śmierć Jezusa nie była końcem, ale początkiem czegoś o wiele większego niż się wszystkim wydawało.
Jest jednak i druga możliwość. Jezus ukazał się Maryi. Ewangelie oczywiście milczą na temat takiego spotkania, ale warto zastanowić się co jest powodem tego milczenia. Próby odpowiedzi na to pytanie podjął się Jan Paweł II w jednej z katechez.  Jeśli autorzy Nowego Testamentu nie mówią o spotkaniu Matki ze zmartwychwstałym Synem,być może robią tak dlatego, że tego rodzaju świadectwo mogłoby zostać to uznane za przez tych, którzy zaprzeczali zmartwychwstaniu Pana, za zbyt mało obiektywne, a zatem niewiarygodne. (…) Św. Paweł wspomina o ukazaniu się Chrystusa więcej niż pięciuset braciom jednocześnie (1 Kor 15,6) Jak można wytłumaczyć fakt, że wydarzenie znane wielu osobom nie zostało zapisane przez Ewangelistów mimo swojego wyjątkowego charakteru? (…) Czyż Najświętsza Maryja Panna, obecna w pierwszej wspólnocie uczniów (Dz 1,14) mogła być wyłączona z grona tych, którzy spotkali Jej Boskiego Syna, wskrzeszonego z martwych? (…) Nieobecność Maryi w grupie kobiet,  które o świcie poszły do grobu, mogłaby wskazywać na to, że spotkała Jezusa już wcześniej. (…) Maryja jest obrazem i wzorem Kościoła, który oczekuje na Zmartwychwstałego (…) dlatego też słusznym wydaje się przypuszczenie, iż zetknęła się ona osobiście ze zmartwychwstałym Synem, przez co mogła mieć pełny udział w radości paschalnej.  Jan Paweł II podkreśla fakt obecności Maryi w takich momentach, jak śmierć Jezusa na krzyżu, czuwanie pierwszej wspólnoty Kościoła w dniu Pięćdziesiątnicy. Wiemy z Dziejów Apostolskich, że również na Niej spoczął wtedy Duch Święty (mimo że była Ona napełniona Duchem Świętym od momentu zwiastowania) i mówiła językami wraz ze zgromadzonymi uczniami. Na tej podstawie można wnioskować, że była też uprzywilejowanym świadkiem zmartwychwstania. 
O takim spotkaniu, choć od trochę innej strony pisze ks. Maliński w innej ze swoich powieści:
Joanna z Marią zastukały do izby Matki Jezusa.
- W imię Boże – usłyszały Jej głos.
Weszły. Siedziała jak zwykle przy swoich krosnach.
- Ach to wy. Widziałyście się z Jezusem?
-Tak –odpowiedziały zaskoczone takim powitaniem.
- Bo On też tu był.
Powiedziała to tak zwyczajnie i naturalnie, Jakby nie trzeba było się temu dziwić, być zaskoczonym, przerażonym, klękać przed tym wydarzeniem, wielbić, dziękować.  (…)
- I jak Go znajdujesz? – chciały od Niej jak najwięcej wyciągnąć, czegoś się dowiedzieć chciały rozmawiać o Tym, którego same spotkały, ale na tak krótko, że za Nim tęskniły, z kim chciały się znowu spotkać.
-Kiedy znów do Ciebie przyjdzie? Jak myślisz?
Pragnęła najwyraźniej dać im odpowiedź w pełni prawdziwą i skupiła się na chwilę. A potem zaczęła powoli mówić, wpatrując się w ścianę, jakby na jej tle wciąż Go jeszcze widziała:
- On już jest niebiański. Już wniebowzięty. (…)On nigdy nie należał do tego świata. On nie był stąd. Ale teraz jest już całkiem poza światem. Nawet zapytałam Go co tutaj jeszcze robi. Bo przecież Jego czas na tym świecie już minął. Zgodził się, ale wytłumaczył, że przyszedł, bo Go jeszcze potrzebujemy. I dlatego Ojciec polecił Mu wrócić. ( ks M. Maliński, Chrystus tom I. s.95) 
Tak spotkanie Jezusa z Matką zostało opisane w powieści. A jak było naprawdę? Nie wiemy tego. Być może kiedyś będzie dane nam się dowiedzieć prawdy. Na razie pozostaje nam tylko wiara.
A Ty Drogi Czytelniku, co myślisz na ten temat? Zachęcam do podzielenia się swoimi refleksjami.













Komentarze

Dorota Karnicka pisze…
Może Maryja nie musiała widzieć Zmartwychwstałego Jezusa , bo całym sercem w to wierzyła ...? Ona Jedyna chyba nie potrzebowała Tego dotknąć ...Taką możliwość widzę :)

Popularne posty z tego bloga

Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni.

Środa Wspomnienie św. Jozafata, biskupa i męczennikaDzisiejsze czytania: Tt 3,1-7; Ps 23,1-3.5-6; 1 Tes 5,18; Łk 17,11-19

(Łk 17,11-19) Zmierzając do Jerozolimy Jezus przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami. Na ich widok rzekł do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec. Do niego zaś rzekł: Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła.
Dzisiejszy fragment z Ewangelii przybliża nam historię uzdrowienia dziesięciu trędowatych. Jezus zmierza do Jerozolimy. Na pograniczu Samarii i Galilei spotyka …

W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem.

Sobota Uroczystość św. Apostołów Piotra i PawłaDzisiejsze czytania: Dz 12,1-11; Ps 34,2-9; 2 Tm 4,6-9.17-18; Mt 16,18; Mt 16,13-19
(2 Tm 4,6-9.17-18) Najmilszy: Krew moja już ma być wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkich, którzy umiłowali pojawienie się Jego. Pośpiesz się, by przybyć do mnie szybko. Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie /Ewangelii/ i żeby wszystkie narody /je/ posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. Wyrwie mię Pan od wszelkiego złego czynu i wybawi mię, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków! Amen.

Kilka ważnych prawd od św. Pawła - W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Paweł ma świadomość, że jego misja była "dobrymi zawodami"…

Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie.

20 PAŹDZIERNIKA 2019
Niedziela
Niedziela - XXIX Niedziela zwykła
Czytania: (Wj 17, 8-13); (Ps 121 (120), 1-2. 3-4. 5-6. 7-8); (2 Tm 3, 14–4, 2); Aklamacja (Hbr 4, 12); (Łk 18, 1-8);








Kiedy rozmyślam nad tym, jak powinna wyglądać modlitwa,przede wszystkim moja modlitwa, zawsze staje mi przed oczami obraz z powyższej przypowieści. Jezus pokazuje na tym przykładzie, że modlitwa powinna być wytrwała, a nawet powinna być swego rodzaju "zawracaniem głowy" Bogu. Ale rzućmy okiem na to, co mówi Jezus: W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. No tak...

Trudno do końca rozszyfrować jaki był naprawdę ten sędzia. Myślę, że dobrze wykonywał swój zawód. Może aż za dobrze. Może wyznawał zasadę: sprawiedliwość ponad wszystko.
Dura Lex, sed lex. Był legalistą. Mawiał zapewne: Prawo jest prawem. Prawo jest święte...
I nie ma okoliczności łagodzących dla nikogo. Nigdy.

To z jednej strony dobrze, bo w świecie współczesnym możemy się spotkać z odwrotnymi post…