Przejdź do głównej zawartości

Nie tak bowiem człowiek widzi, jak widzi Bóg.

IV niedziela Wielkiego Postu

 Dzisiejsze czytania: 1 Sm 16,1b.6-7.10-13a; Ps 23,1-6; Ef 5,8-14; J 8,12b; J 9,1-41

(1 Sm 16,1b.6-7.10-13a)
Pan rzekł do Samuela: Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla. Kiedy przybyli, spostrzegł Eliaba i mówił: Z pewnością przed Panem jest jego pomazaniec. Pan jednak rzekł do Samuela: Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż nie wybrałem go, nie tak bowiem człowiek widzi, jak widzi Bóg, bo człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Pan natomiast patrzy na serce. I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: Nie ich wybrał Pan. Samuel więc zapytał Jessego: Czy to już wszyscy młodzieńcy? Odrzekł: Pozostał jeszcze najmniejszy, lecz on pasie owce. Samuel powiedział do Jessego: Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie. Posłał więc i przyprowadzono go: był on rudy, miał piękne oczy i pociągający wygląd. - Pan rzekł: Wstań i namaść go, to ten. Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci. Począwszy od tego dnia duch Pański opanował Dawida.

W pierwszym czytaniu przeznaczonym na dzień dzisiejszy, wsłuchujemy się w opis wyboru Dawida na króla Izraela. Z wcześniejszych rozdziałów Pierwszej Księgi Samuela, dowiadujemy się, że Saul (który sprawował wtedy władzę królewską) przez swoje niewłaściwe postępowanie, oddalił się od Boga. I w tym miejscu zaczyna się dzisiejsza opowieść.  Pan rzekł do Samuela: Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla. Bóg wybiera sobie kogoś innego, kto zostanie królem umiłowanego Ludu - Narodu Wybranego. Samuel posłusznie udaje się do Jessego z Betlejem. I zwraca uwagę na jego najstarszego syna - Eliaba. Od razu układa sobie w głowie scenariusze: Kiedy przybyli, spostrzegł Eliaba i mówił: Z pewnością przed Panem jest jego pomazaniec. Pan jednak rzekł do Samuela: Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż nie wybrałem go, nie tak bowiem człowiek widzi, jak widzi Bóg, bo człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu, Pan natomiast patrzy na serce. W przypadku Samuela działa schemat myślowy, który psychologia określa efektem aureoli. Eliab jest najstarszy, pod względem fizycznym doskonały, zatem - jak mniema Samuel - nadaje się najlepiej na króla. Bóg jednak wyprowadza swojego proroka z błędu. Mówi mu. Bóg patrzy inaczej niż człowiek. Bóg patrzy na serce... Parafrazując Saint Exupery'ego: "Najważniejsze jest to, co niewidoczne dla oczu".

I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: Nie ich wybrał Pan. Samuel więc zapytał Jessego: Czy to już wszyscy młodzieńcy? Jesse przedstawia swoich wszystkich - jak się wydaje - synów. Ale Samuel mówi, że żadnego z nich nie wybrał Bóg. Zadaje zatem pytanie: Czy to już wszyscy młodzieńcy? To ciekawe... Bo z jednej strony Bóg mówi, że wśród synów Jessego jest król Izraela, ale z drugiej... żaden z przedstawionych nie jest TYM WŁAŚCIWYM.
Okazuje się, że jest jeszcze jeden. Najmłodszy... Odrzekł: Pozostał jeszcze najmniejszy, lecz on pasie owce. Samuel powiedział do Jessego: Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie. Najmłodszy, najmniejszy, najsłabszy... Tak mogłoby się wydawać. Ten, o którym wszyscy zapomnieli, który pasie owce w tym samym czasie, kiedy reszta rodziny przyjmuje ważnego gościa. Zepchnięty na margines... Traktowany na dystans... Samuel jednak chce by go przywołać.

Posłał więc i przyprowadzono go: był on rudy, miał piękne oczy i pociągający wygląd. - Pan rzekł: Wstań i namaść go, to ten. Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci. Począwszy od tego dnia duch Pański opanował Dawida. Bóg wybiera Dawida. Widzi go jako króla.
Kiedy własny ojciec zapomina o nim... Bóg cały czas pamięta. Kiedy bracia patrzą na niego pogardliwie i uważają go za niedojrzałego dzieciaka, prorok Pana wylewa na jego głowę święty olej. Czytam: namaścił go pośród jego braci. To niesamowite wyróżnienie. I Bóg przez ten fragment pokazuje każdemu z nas coś ważnego.... Przyznaję się. To jeden z najważniejszych dla mnie fragmentów w Biblii. Nie tylko ze względu na imię głównego bohatera (mojego patrona).

Bóg mówi każdemu z nas: Jesteś ważny. Jesteś wybrany. Jesteś cenny w moich oczach. Bez względu co inni myślą na Twój temat. Nie ważne co myśli o Tobie najbliższa rodzina. Jesteś wyróżniony przez samego Boga. Czy czujesz się tak? Jeśli nie to spójrz jeszcze raz na to słowo. I proś Pana by dał Ci doświadczyć tego, co Dawid. Największy spośród królów Izraela.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?

31 MAJA 2019
Piątek
Piątek - Święto Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny
Czytania: (Rz 12,9-16b); (Ps: Iz 12,2-6); Aklamacja (Łk 1, 45); (Łk 1,39-56);

(Łk 1,39-56) - Kliknij, aby przeczytać.

W święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny wsłuchujemy się w fragment Ewangelii wg. św. Łukasza, w której przybliżona zostaje nam scena nawiedzenia. Maryja wybiera się do swojej krewnej Elżbiety, która oczekuje dziecka.
Kiedy dwie przyszłe matki spotykają się, Elżbieta wita Maryję w niecodzienny sposób. Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?

Elżbieta zostaje napełniona Duchem Świętym. Dziecko w jej łonie zaczyna tańczyć z radości. A Maryja, która również jest napełniona Duchem Świętym wyśpiewuje jeden z najpiękniejszych hymnów uwielbienia, jakie znajdują się w Biblii.
Zatrzymajmy się zatem nad hymnem Magnificat i spróbujmy wyciągnąć z niego coś inspirującego.

Wielbi dusza moja Pana, Każda modlitwa …

Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie.

Sobota Wspomnienie bł. Jolanty, zakonnicyDzisiejsze czytania: 2 Kor 5,14-21; Ps 103,1-4.8-9.11-12; Ps 119,36a.29b; Mt 5,33-37
(Mt 5,33-37) Jezus powiedział do swoich uczniów: Słyszeliście, że powiedziano przodkom: "Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi". A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie, ani na niebo, bo jest tronem Bożym; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nie możesz nawet jednego włosa uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi.
Jezus zatrzymuje się na przykazaniu ósmym...mało tego rozszerza je. Przykazanie mówi by nie przysięgać fałszywie...by nie dawać fałszywego świadectwa...Ale to mało by być uczniem Chrystusa...Jezus rozszerza przykazanie mówiąc: Wcale nie przysięgajcie...

Jest jeszcze jedno pouczenie...i myślę, że na nim warto się zatrzymać na dłużej: Niech wasza…

Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swych pereł przed świnie.

25 CZERWCA 2019
Wtorek
Wtorek - wspomnienie dowolne bł. Doroty z Mątowów
Czytania: (Rdz 13,2.5-18); (Ps 15,1-5); Aklamacja (Ps 25,4b.5); (Mt 7,6.12-14);

(Mt 7,6.12-14) - Kliknij, aby przeczytać.

W Ewangelii na dziś jest kilka ważnych myśli, wartych zatrzymania się nad nimi. Już w pierwszym zdaniu pojawiają się kwestie, na których można by oprzeć całe rozważanie.

Pierwsze, co rzuca się w oczy w dzisiejszym fragmencie z Ewangelii, to bardzo mocne zdanie: Nie dawajcie psom tego, co święte, i nie rzucajcie swych pereł przed świnie, by ich nie podeptały nogami, i obróciwszy się, was nie poszarpały. Co znaczy to zdanie? Czy Jezus naprawdę porównuje ludzi do świń? Nasz Nauczyciel nie boi się takich wypowiedzi...i nie chodzi tu wcale o ubliżanie komukolwiek. Chodzi o naświetlenie pewnego problemu wyolbrzymienie go w przypowieści. W tym przypadku Jezus wskazuje uczniom, że w czasie misji ewangelizacyjnej, trafią na ludzi, którzy nie przyjmą Dobrej Nowiny. Mało tego, że nie przyjmą...to jeszcze…