Przejdź do głównej zawartości

Czemu pościliśmy, a Ty nie wejrzałeś? Umartwialiśmy siebie, a Tyś tego nie uznał?

Piątek

Dzisiejsze czytania: Iz 58,1-9; Ps 51,3-6.18-19; Am 5,14; Mt 9,14-15

(Iz 58,1-9)
To mówi Pan Bóg: Krzycz na całe gardło, nie przestawaj! Podnoś głos twój jak trąba! Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy! Szukają Mnie dzień za dniem, pragną poznać moje drogi, jak naród, który kocha sprawiedliwości nie opuszcza Prawa swego Boga. Proszą Mnie o sprawiedliwe prawa, pragną bliskości Boga: Czemu pościliśmy, a Ty nie wejrzałeś? Umartwialiśmy siebie, a Tyś tego nie uznał? Otóż w dzień waszego postu wy znajdujecie sobie zajęcie i uciskacie wszystkich waszych robotników. Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród bicia niegodziwą pięścią. Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie, żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości. Czyż to jest post, jaki Ja uznaję, dzień, w którym się człowiek umartwia? Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie - czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu? Czyż nie jest raczej ten post, który wybieram: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On [rzeknie]: Oto jestem!

Dzisiejszy fragment z Księgi Izajasza, mówi o poście. Bóg przez proroka wskazuje nam, jak naprawdę powinien wyglądać nasz post. Każdemu z nas post kojarzy się z powstrzymywaniem się od spożywania pokarmów, (co do ilości i/lub jakości) czy wyrzekania się jakiś przyjemności. Ma to na pewno swoje uzasadnienie i w pewnym sensie dobrze, że podejmujemy się wyrzeczeń, jako formy ćwiczeń duchowych.

Czy jednak w poście chodzi o przyjmowanie postawy cierpiętnika, pokutnika, odmawiania sobie przyjemności, by tylko osiągnąć... no właśnie... co? Spójrzmy do Słowa na dziś: Czemu pościliśmy, a Ty nie wejrzałeś? Umartwialiśmy siebie, a Tyś tego nie uznał? Lud wyrzuca Bogu: Pościliśmy a Ty nie wejrzałeś... Post podejmowany był w pewnych intencjach... Post podejmowany był, jako forma pokuty.
No właśnie... Wszyscy jesteśmy wezwani do nawrócenia, bo każdy z nas jest grzesznikiem. Wyżej Słowo mówi: Wytknij mojemu ludowi jego przestępstwa i domowi Jakuba jego grzechy! Nikt z nas nie jest bez winy. Wszyscy powinniśmy się nawrócić... piszący te słowa w pierwszej kolejności.

Wrócę jednak do tego wyrzutu: pościliśmy a nie wejrzałeś... Często tak jest, że podejmujemy się różnych wyrzeczeń z nadzieją, że Bóg wejrzy na nas i wysłucha naszej modlitwy. Ale serce jest gdzie indziej a żołądek gdzie indziej... A czasem nawet w naszym poście możemy stać się obłudni. Dam przykład: W czasie postu ktoś podejmuje się, że nie będzie jadł mięsa, ale jednocześnie kombinuje jaką by tu zjeść "dobrą rybkę", albo co piątek kupuje ser, który kosztuje więcej niż kiełbasa. Gdzie tutaj jest post? Gdzie tutaj jest wyrzeczenie? Usłyszałem kiedyś mądrą myśl: post jest skuteczny jedynie wtedy, gdy jest połączony z modlitwą i jałmużną. Jeżeli w czasie postu wydaje się więcej na jedzenie, bo szuka się substytutu potraw, których sobie odmawiamy, to mamy do czynienia z pewnego rodzaju hipokryzją.

Bóg w Słowie Bożym na dziś porusza jednak inny problem. O wiele poważniejszy. Myślę, że właśnie ten problem skutkuje tym, że nasze posty, nasze wyrzeczenia są takie nieskuteczne. Otóż w dzień waszego postu wy znajdujecie sobie zajęcie i uciskacie wszystkich waszych robotników. Otóż pościcie wśród waśni i sporów, i wśród bicia niegodziwą pięścią. Nie pośćcie tak, jak dziś czynicie, żeby się rozlegał zgiełk wasz na wysokości. Post bez uczynków miłosierdzia, staje się zwykłą dietą. Ktoś może być uważany za bardzo pobożnego, bo nie je mięsa w piątek, ale czy czyni go to dobrym chrześcijaninem, jeżeli przy tym postępuje w sposób niegodny? Spory, waśnie, bicie niegodziwą pięścią... Czy nie jest nam to znane? Obgadywanie się, niesprawiedliwość społeczna, konflikty w domu, w pracy... drobne kłamstwa i oszustwa... czy odmówienie sobie alkoholu czy palenia "skasuje" nasze grzechy względem bliźniego? Oczywiście, że nie... Bo prawdziwy post powinien zaczynać się w sercu. Czy zwieszanie głowy jak sitowie i użycie woru z popiołem za posłanie - czyż to nazwiesz postem i dniem miłym Panu?
Odpowiedź wydaje się oczywista. Symboliczne gesty pokuty nic nie znaczą dla Boga, jeżeli nie idą w parze z nawróceniem serca, nawróceniem myślenia.... Bo przecież możesz pokutować, chodzić smutny, jeść chleb i wodę a jednocześnie bić swoją żonę, okradać swojego szefa, obgadywać sąsiadki itp.
Ktoś kiedyś powiedział: Czasami lepiej jest byś jednak zjadł w piątek tego mielonego, jeżeli Twój post pociągałby za sobą jakieś ciężkie grzechy. I trudno nie zgodzić się z taką myślą... Bo przecież to, co wychodzi z wnętrza człowieka, czyni go nieczystym.

Zatem jaki jest prawdziwy post według Boga: rozerwać kajdany zła, rozwiązać więzy niewoli, wypuścić wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połamać; dzielić swój chleb z głodnym, wprowadzić w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziać i nie odwrócić się od współziomków. To przede wszystkim sprzeciwianie się złu i grzechowi. Wyzwolenie się z nałogów i innego rodzaju niewoli.
A w dalszej kolejności miłość bliźniego. Pomyśl... może zamiast odmawiać sobie czegoś w Wielkim Poście, zrób postanowienie, że będziesz mówić "dzień dobry" swoim sąsiadom? Że będziesz bardziej hojny dla potrzebujących? A może zadzwonisz do osoby, z którą od lat żyjesz w niezgodzie i powiesz "przepraszam" (nawet jeżeli to nie była Twoja wina) Taki post znaczy o wiele więcej, niż odmawianie sobie przysłowiowej "bułeczki z szyneczką". 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!

09 STYCZNIA 2019
Środa
Środa I tygodnia okresu zwykłego - wspomnienie dowolne św. Adriana z Canterbury, opata
Czytania: (1 J 4,11-18); (Ps 72,1-2,10-11,12-13); (1 Tm 3,16); (Mk 6,45-52);

(Mk 6,45-52) - Kliknij, aby przeczytać.

Zdaniem - kluczem dzisiejszego fragmentu jest "Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!"
A jak często my się boimy? Jak często pewne sprawy nas przerastają?  W takich oto sytuacjach przychodzi do nas Jezus...przychodzi łamiąc schematy....idzie krocząc po jeziorze naszego życia...Jak zachowujemy się w tej sytuacji? Krzyczymy tak jak apostołowie? Czy może cieszymy się na Jego widok?
Ale spójrzmy na tekst na dziś od początku: Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzali Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim odprawi tłum. To zdanie nakreśla nam sytuację po rozmnożeniu chleba...Jezus przynagla uczniów by wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go. On chce w tym czasie odprawić tłum...
Gdy rozstał się z nim…

Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli.

10 STYCZNIA 2019
Czwartek
Czwartek I tygodnia okresu zwykłego - wspomnienie dowolne św. Grzegorza z Nyssy, biskupa i doktora Kościoła
Czytania: (1 J 4,19-5,4); (Ps 72,1-2,14 i 15bc,17); (Łk 4,18-19); (Łk 4,14-22a);

(Łk 4,14-22a) - Kliknij, aby przeczytać.

Dziś w Ewangelii słuchamy znajomego fragmentu. Mówi on o tym, jak Jezus przybywa do Nazaretu i w synagodze głosi naukę odnoszącą się do fragmentu proroctwa Izajasza.

"Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnych, abym obwoływał rok łaski od Pana".
Jest to oczywiście fragment o wiele dłuższego tekstu z 61 rozdziału Księgi Izajasza.

Jezus mówi: Dziś spełniły się te słowa. Właśnie dziś... teraz. Teraz dzieje się to, o czym kilka tysięcy lat temu pisał Izajasz. To proroctwo spełnia się w Mojej działalności. W tym, co już czynię, ale przede wszystkim w tym, co dopiero uczynię, kiedy nadejdzie …

Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo.

25 GRUDNIA 2018
Wtorek
Uroczystość Narodzenia Pańskiego
Czytania: (Iz 52,7-10); (Ps 98,1,2-3ab,3cd-4,5-6); (Hbr 1,1-6); ; (J 1,1-18);

(J 1,1-18) - Kliknij, aby przeczytać.

W Boże Narodzenie wsłuchujemy się w prolog Ewangelii św. Jana:
Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało...
Wszystko się stało przez Słowo...Boże Słowo ma moc sprawczą...Kiedy czytamy pierwsze rozdziały Księgi Rodzaju...kreśli się przed nami obraz stworzenia...Bóg mówi - świat powstaje...
Nasze słowa również mają moc sprawczą...oczywiście w sensie duchowym...emocjonalnym...
Dlatego warto byśmy często zważali na nasze słowa...bo językiem można narobić wiele szkód...

W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. Światłość w ciemności świeci...Światłość zawsze ma większą moc od ciemności...
Prawdę mówiąc z punktu widzenia fizyki ci…