Przejdź do głównej zawartości

Czwartek. Iz 26,1-6; Ps 118,1.8-9.19-21.25-27; Iz 55,6; Mt 7,21.24-27


(Iz 26-1-6)
W ów dzień śpiewać będą tę pieśń w Ziemi Judzkiej: Miasto mamy potężne; On jako środek ocalenia sprawił mury i przedmurze. Otwórzcie bramy! Niech wejdzie naród sprawiedliwy, dochowujący wierności; jego charakter stateczny Ty kształtujesz w pokoju, w pokoju, bo Tobie zaufał. Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze, bo Pan jest wiekuistą Skałą! Bo On poniżył przebywających na szczytach, upokorzył miasto niedostępne, upokorzył je aż do ziemi, sprawił, że w proch runęło: podepcą je nogi, nogi biednych i stopy ubogich.

(Mt 7,21.24-27)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Nie każdy, który Mi mówi: Panie, Panie!, wejdzie do królestwa niebieskiego, lecz ten, kto spełnia wolę mojego Ojca, który jest w niebie. Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i uderzyły w ten dom. On jednak nie runął, bo na skale był utwierdzony. Każdego zaś, kto tych słów moich słucha, a nie wypełnia ich, można porównać z człowiekiem nierozsądnym, który dom swój zbudował na piasku. Spadł deszcz, wezbrały potoki, zerwały się wichry i rzuciły się na ten dom. I runął, a upadek jego był wielki.

Dziś rozmyślanie nad Słowem Bożym chcę zacząć od fragmentu z Ewangelii...
Jezus mówi o budowaniu domu...oczywiście jest to analogia, bo przecież Jezus nie jest inżynierem budownictwa...i nie robi ludowi wykładu na temat stawiania budynków...Ale tak jak dom budować należy na mocnym fundamencie...tak samo jest z naszym życiem...i to nie tylko życiem duchowym, ale całym naszym życiem...Jak budujemy zatem swoje życie? Na jakim fundamencie? Na skale czy na piasku?
Możemy zapytać: W porządku...wiem, że mamy budować dom na skale? Ale co jest tą skałą...?
Przecież tak łatwo zidentyfikować "piasek" w naszym życiu...tak łatwo zidentyfikować te wszystkie antywartości, którymi codziennie karmi nas świat...Łatwo powiedzieć o tym, że nie ma już autorytetów, że wszystko wokoło jest "rozmemłane"... A w Ewangelii czytamy o budowaniu na skale?
Jak zatem budować na skale? Co...A może...Kto jest tą skałą?

Odpowiedź przynosi nam dzisiejsze pierwsze czytanie - proroctwo Izajasza...
Złóżcie nadzieję w Panu na zawsze, bo Pan jest wiekuistą Skałą! 
Oto odpowiedź...Pan jest naszą wiekuistą Skałą...I to On powinien być naszym Fundamentem...
Ale czy jest Fundamentem? Czy jest Pierwszy i najważniejszy w naszym życiu?
Na mojej półce leży cegła z Lednicy...napisane jest na niej: "buduję na Chrystusie"...
To dla mnie szczególna pamiątka, ale kiedy spoglądam wgłąb siebie, zadaję sobie pytanie:
"Czy naprawdę buduję na Chrystusie, czy to tylko dla mnie pamiątka...gadżet ze spotkania modlitewnego?"

To wbrew pozorom nie jest takie łatwe...Każdy może zadeklarować chęć budowania życia na skale, jaką jest Chrystus...ale trzeba też sobie uświadomić, że to będzie praca pełna potu i łez...ale kiedy "budowa" dobiegnie końca...i będziemy podziwiać jej efekty...i kiedy niejedną burzę przetrwamy...poczujemy satysfakcję...odkryjemy, że naprawdę warto było budować na Skale...
Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że to się sprawdza...pomimo wielu trudności, wielu burz w życiu, czuję, że budowanie życia na Chrystusie popłaca...Nie mówię, że kłopotów nie ma...
Bo są...i jak każdy popadam w dołki, mam chwile słabości, zniechęcenia...
Przez moje życie przewijają się burze, huragany...ale trwam...i "wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia"

Widzę też moich znajomych, którzy są trochę dalej od Boga...i takich, którzy są całkiem daleko...
Może w tym momencie wrzucę ich do jednego worka, (za co przepraszam) ale zauważyłem, że zdecydowana większość z nich, to ludzie nie potrafiący znaleźć autentycznej radości życia...
Owszem mają dobrą pracę, życiowych partnerów, fajne mieszkanie, drogie samochody...ale ciągle są jacyś tacy "niespokojni".... A są i tacy wśród nich, którzy nie mają pracy, samochodu, partnera...mają za to totalną depresję z powodu braku wyżej wymienionych...W ogóle wśród sporej części tych ludzi widzę jakieś zniechęcenie życiem...itp...Jednocześnie odrzucają rozwiązanie, jakim jest powierzenie swojego życia Jezusowi...uważają się za "wierzących niepraktykujących"... Kościół dla nich jest tylko instytucją...
A "Boga przecież można znaleźć wszędzie"... Nie chcę tutaj biadolić nad obecną sytuacją...
Wszyscy doskonale widzimy dokąd zmierza świat pozbawiony fundamentu, jakim jest Jezus Chrystus...

Ale jako ludzie wiary nie możemy "smęcić"... nie możemy stać się marudami, które tylko kręcą nosem
i powtarzają...świat jest zepsuty...świat jest bez Boga...wszędzie tylko konsumpcjonizm, seks, ateizm, liberalizm, antyklerykalizm itp...Takie negatywne mówienie donikąd nie prowadzi...
Posłuchajmy Izajasza: W ów dzień śpiewać będą tę pieśń w Ziemi Judzkiej: Miasto mamy potężne; On jako środek ocalenia sprawił mury i przedmurze. Otwórzcie bramy! Niech wejdzie naród sprawiedliwy, dochowujący wierności; Mamy adwent...już za niespełna 20 dni będziemy obchodzić pamiątkę przyjścia na świat naszego Zbawiciela...Ale jako ludzie wiary, oczekujemy także Jego powtórnego przyjścia...Jezus - nasz Fundament - jest potężnym Panem...Na Jego cześć powinniśmy śpiewać...
On poniżył przebywających na szczytach, upokorzył miasto niedostępne, upokorzył je aż do ziemi, sprawił, że w proch runęło: podepcą je nogi, nogi biednych i stopy ubogich. Powinniśmy świadczyć o Jego Chwale...o tym jak zmienia nasze życie...jakie nasze życie jest radosne, kiedy On jest Fundamentem...
Taka postawa na pewno więcej zmieni niż biadolenie jaki świat jest zły...albo karcenie tych, którzy budują życie "na piasku"... i jeszcze jedna myśl... Nasze świadectwo da więcej niż setka wykładów pt. "nawróć się."

Bo...jak powiedział Paweł VI - "Świat potrzebuje świadków, nie nauczycieli..."

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem.

Sobota Uroczystość św. Apostołów Piotra i PawłaDzisiejsze czytania: Dz 12,1-11; Ps 34,2-9; 2 Tm 4,6-9.17-18; Mt 16,18; Mt 16,13-19
(2 Tm 4,6-9.17-18) Najmilszy: Krew moja już ma być wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkich, którzy umiłowali pojawienie się Jego. Pośpiesz się, by przybyć do mnie szybko. Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie /Ewangelii/ i żeby wszystkie narody /je/ posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. Wyrwie mię Pan od wszelkiego złego czynu i wybawi mię, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków! Amen.

Kilka ważnych prawd od św. Pawła - W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Paweł ma świadomość, że jego misja była "dobrymi zawodami"…

Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto siebie samego, nie może być moim uczniem.

06 LISTOPADA 2019
Środa
Środa - wspomnienie dowolne bł. Józefy Naval Girbes
Czytania: (Rz 13, 8-10); (Ps 112 (111), 1-2. 4-5. 9); Aklamacja (1 P 4, 14); (Łk 14, 25-33);



Dzisiejszy fragment Ewangelii może zaskakiwać. Przynajmniej pierwsze zdanie...
Jeśli kto przychodzi do Mnie, a nie ma w nienawiści swego ojca i matki, żony i dzieci, braci i sióstr, nadto siebie samego, nie może być moim uczniem. Zatem jak to jest? Jezus, który ciągle uczy miłości, zachęca do nienawiści? I to do najbliższych? Wyjaśnienie pojawia się dopiero na końcu...
.Tak więc nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem.

No dobrze...wyrzec się wszystkiego...ale przecież to oznaczałoby porzucenie dotychczasowego życia...
zostawienie bliskich...i pójście w nieznane...Czy tego chce Jezus?
Byśmy wszyscy porzucili rodziny, przyjaciół, pracę...i poświęcili się głoszeniu?
Myślę, że chodzi o coś innego...

Jezus mówi tu o priorytetach...o tym...co ważne i co ważniejsze...
Chodzi o to by …

Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony.

17 LISTOPADA 2019
Niedziela
Niedziela - Niedziela zwykła
Czytania: (Ml 3,19-20a); (Ps 98 (97), 5-6. 7-8. 9); (2 Tes 3,7-12); Aklamacja (Łk 21,28); (Łk 21,5-19);


Kilka myśli w związku z dzisiejszym tekstem:

1. Żydzi podziwiają świątynię. Mówią, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami.
My również podziwiamy nasze świątynie. I słusznie...Kościoły - zwłaszcza te stare - są piękne.
Ale świątynia to nie tylko architektura...To nie tylko mury. Jezus wypowiada proroctwo.
Wskazuje, że ze świątyni nie zostanie "kamień na kamieniu". Rzymianie burzą świątynię w roku 70.
Jednak w wypowiedzi Jezusa jest coś więcej...To echo rozmowy z Samarytanką, kiedy to Chrystus mówi, że prawdziwi czciciele będą oddawać chwałę Bogu w "Duchu i w prawdzie". Mury świątyni można zwalić.
Kościół można przerobić na kino albo na magazyn (jak działo się w Rosji Sowieckiej). Ale duchowej świątyni nie można zniszczyć. To obiecał Jezus mówiąc: "bramy piekielne go (Kościoła) nie przemogą&q…