Przejdź do głównej zawartości

Poniedziałek. Hi 1,6-22; Ps 17,1-3.6-7; Mk 10,45; Łk 9,46-50


(Hi 1,6-22)
Zdarzyło się pewnego dnia, gdy synowie Boży udawali się, by stanąć przed Panem, że i szatan też poszedł z nimi. I rzekł Bóg do szatana: Skąd przychodzisz? Szatan odrzekł Panu: Przemierzałem ziemię i wędrowałem po niej. Mówi Pan do szatana: A zwróciłeś uwagę na sługę mego, Hioba? Bo nie ma na całej ziemi drugiego, kto by tak był prawy, sprawiedliwy, bogobojny i unikający grzechu jak on. Szatan na to do Pana: Czyż za darmo Hiob czci Boga? Czyż Ty nie ogrodziłeś zewsząd jego samego, jego domu i całej majętności? Pracy jego rąk pobłogosławiłeś, jego dobytek na ziemi się mnoży. Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego majątku! Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył. Rzekł Pan do szatana: Oto cały majątek jego w twej mocy. Tylko na niego samego nie wyciągaj ręki. I odszedł szatan sprzed oblicza Pańskiego. Pewnego dnia, gdy synowie i córki jedli i pili w domu najstarszego brata, przyszedł posłaniec do Hioba i rzekł: Woły orały, a oślice pasły się tuż obok. Wtem napadli Sabejczycy, porwali je, a sługi mieczem pozabijali, ja sam uszedłem, by ci o tym donieść. Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: Ogień Boży spadł z nieba, zapłonął wśród owiec oraz sług i pochłonął ich. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść. Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: Chaldejczycy zstąpili z trzema oddziałami, napadli na wielbłądy, a sługi ostrzem miecza zabili. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść. Gdy ten jeszcze mówił, przyszedł inny i rzekł: Twoi synowie i córki jedli i pili wino w domu najstarszego brata. Wtem powiał szalony wicher z pustyni, poruszył czterema węgłami domu, zawalił go na dzieci, tak iż poumierały. Ja sam uszedłem, by ci o tym donieść. Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione! W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości.

Na pewno wielu z nas słyszało historię Hioba. Człowiek ten został obarczony wielkim cierpieniem.
Stracił wszystko, co miał...był majętnym człowiekiem, ale w jednym momencie znalazł się na samym dnie.
To była ciężka próba wierności Bogu. Szatan przyszedł oskarżać przed Bogiem...
 Czyż za darmo Hiob czci Boga? Czyż Ty nie ogrodziłeś zewsząd jego samego, jego domu i całej majętności? Pracy jego rąk pobłogosławiłeś, jego dobytek na ziemi się mnoży. Wyciągnij, proszę, rękę i dotknij jego majątku! Na pewno Ci w twarz będzie złorzeczył. Rzekł Pan do szatana: Oto cały majątek jego w twej mocy. Tylko na niego samego nie wyciągaj ręki. Bóg dopuszcza zło do Hioba.
Pozwala by został on doświadczony cierpieniem...oczywiście każdemu złu zostały wyznaczone pewne granice:  Tylko na niego samego nie wyciągaj ręki. Te doświadczenia, które spadają na Hioba, w żaden sposób nie naruszają jego wiary...jego zaufania Bogu. Hiob wstał, rozdarł swe szaty, ogolił głowę, upadł na ziemię, oddał pokłon i rzekł: Nagi wyszedłem z łona matki i nagi tam wrócę. Dał Pan i zabrał Pan. Niech będzie imię Pańskie błogosławione! W tym wszystkim Hiob nie zgrzeszył i nie przypisał Bogu nieprawości. A jak ten dzisiejszy fragment Słowa Bożego ma się do nas...Do naszych codziennych zmagań?

Też często doświadczamy różnych problemów...Jedni mniejszych, drudzy większych.
Niektórzy cierpią ponad miarę - tak im się przynajmniej zdaje.
Może nawet pytamy: Boże dlaczego dopuszczasz, by na świecie panoszyło się zło.
By niewinni ludzie cierpieli. By było tyle społecznej niesprawiedliwości...
Przerzucamy kanały TV a tam...wojna, głód, cierpienie...bezrobocie....ludzie przygnieceni chorobami.
Małe dzieci umierające na nowotwory itp...itd.

Patrząc na to wszystko, rodzi się chęć wołania: Boże jak możesz na to patrzeć bezczynnie.
Dlaczego nie ukażesz tych złych...a nie pomożesz tym dobrym.
Taka jest nasza ludzka sprawiedliwość. A jaka jest Boża Sprawiedliwość?

On mówi: Moje Myśli nie są waszymi myślami...ani Moje Drogi, waszymi drogami.
Wiatr wieje, tam gdzie chce, lecz nie wiemy skąd przychodzi i dokąd podąża.Tak jest z Bogiem i Jego zamysłami. Dlatego powinniśmy wbrew wszystkiemu uwielbiać. Mówić: Niech będzie imię Pańskie błogosławione! To bardzo trudne uwielbiać w każdej sytuacji...Dobrze się mówi:
Panie uwielbiam Cię...kiedy jest mi dobrze...o wiele trudniej uwielbiać Pana w biedzie, chorobie, nieszczęściu. Tymczasem prawdziwe cuda w naszym życiu będą się dokonywać kiedy uwielbienie stanie się podstawą naszej modlitwy. To modlitwa uwielbienia przynosi prawdziwy pokój w sercu.

Owszem kiedy o coś z wiarą prosimy, to nam się spełni...bo Bóg chce nas obdarowywać w obfitości.
Owszem powinniśmy stawać w pokorze i przepraszać...mieć świadomość własnego grzechu.
Owszem dziękczynienie jest ważne...powinniśmy być wdzięczni za wszystkie łaski, jakie codziennie otrzymujemy.

Ale uwielbienie to podstawa...Hiob dlatego został wynagrodzony...dlatego odzyskał wszystko, co stracił...
Dlatego Pan mu pobłogosławił, bo potrafił uwielbiać...nawet wtedy, kiedy po ludzku wydawało się, że wszystko już jest stracone...że jest przegrany...pogrążony...jedno zdanie: Niech będzie imię Pańskie błogosławione! sprawiło cuda w jego życiu. Tak samo będzie i z nami...

musimy tylko nauczyć się z mocą uwielbiać....

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie.

Sobota Wspomnienie bł. Jolanty, zakonnicyDzisiejsze czytania: 2 Kor 5,14-21; Ps 103,1-4.8-9.11-12; Ps 119,36a.29b; Mt 5,33-37
(Mt 5,33-37) Jezus powiedział do swoich uczniów: Słyszeliście, że powiedziano przodkom: "Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi". A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie, ani na niebo, bo jest tronem Bożym; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nie możesz nawet jednego włosa uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi.
Jezus zatrzymuje się na przykazaniu ósmym...mało tego rozszerza je. Przykazanie mówi by nie przysięgać fałszywie...by nie dawać fałszywego świadectwa...Ale to mało by być uczniem Chrystusa...Jezus rozszerza przykazanie mówiąc: Wcale nie przysięgajcie...

Jest jeszcze jedno pouczenie...i myślę, że na nim warto się zatrzymać na dłużej: Niech wasza…

Światła nie stawia się pod korcem...

Czwartek Wspomnienie św. Jana Bosko, prezbitera Dzisiejsze czytania: Hbr 10,19-25; Ps 24,1-6; Ps 119,105; Mk 4,21-25
(Mk 4,21-25) Jezus mówił ludowi: Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. I mówił im: Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma.
W dzisiejszym fragmencie z Ewangelii Jezus kontynuuje przypowieści.... Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw.
Myślę, że przypowieść o świetle jest nam dobrze znana...A nawet jeżeli nie jest, prawdy w niej zawarte są...że użyję takiego określenia...oczywistą oczywistością...
Gdybym zapytał: Po co jest światł…

Przyprowadzili Mu niewidomego i prosili, żeby się go dotknął.

Środa
Dzisiejsze czytania: Jk 1,19-27; Ps 15,1-5; Ef 1,17-18; Mk 8,22-26
(Mk 8,22-26) Jezus i uczniowie przyszli do Betsaidy. Tam przyprowadzili Mu niewidomego i prosili, żeby się go dotknął. On ujął niewidomego za rękę i wyprowadził go poza wieś. Zwilżył mu oczy śliną, położył na niego ręce i zapytał: Czy widzisz co? A gdy przejrzał, powiedział: Widzę ludzi, bo gdy chodzą, dostrzegam ich niby drzewa. Potem znowu położył ręce na jego oczy. I przejrzał /on/ zupełnie, i został uzdrowiony; wszystko widział teraz jasno i wyraźnie. Jezus odesłał go do domu ze słowami: Tylko do wsi nie wstępuj.

Wiele opisów uzdrowień znam. W końcu wiele razy czytałem je w Ewangelii. To dzisiejsze uzdrowienie jest jednak inne niż one wszystkie. Wskazuje bowiem na fakt, że czasem droga do naszego uzdrowienia przebiega etapami. Jezus często (no w większości przypadków) uzdrawiał natychmiast. W większości przypadków uzdrawiał w obecności tłumów. Tutaj mamy dwie różnice, na które natychmiast zwrócimy uwagę: uzdrowi…