Przejdź do głównej zawartości

Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu.

19 LIPCA 2019
Piątek
Piątek - wspomnienie dowolne św. Makryna Młodsza
Czytania: (Wj 11,10-12,14); (Ps 116b,12-13.15-18); Aklamacja (J 10,27); (Mt 12,1-8);

(Mt 12,1-8) - Kliknij, aby przeczytać.

Dyskusje na temat szabatu zawsze były elektryzujące....Tak jest i tym razem. Faryzeusze zarzucają uczniom Jezusa, że łamią szabat, bo łuskają kłosy...To lekka przesada...Bo przecież jakim problemem jest zerwanie kłosa i zaspokojenie głodu ziarenkami zboża? No dla faryzeuszy to jednak jest problem...
Bo takie zachowanie narusza szabat...

Ale Jezus odpowiada na ten zarzut przytoczeniem historii ze Starego Testamentu. Nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy był głodny, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść jemu ani jego towarzyszom, tylko samym kapłanom? 

Wielki król Dawid wraz z towarzyszami jadł chleby pokładne, które mogli jeść tylko kapłani...
I nie stanowiło to większego problemu...A przecież Prawo również mówiło o tym, że kapłani naruszający dzień szabatu są bez winy....Dlatego wyciąganie jakiegoś jednego punktu tylko po to by zaatakować uczniów jest przejawem dwulicowości...

Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia. To zaskakujące zdanie...Tu jest coś większego niż świątynia...To, co się teraz rozgrywa...historia zbawienia...głoszenie Dobrej Nowiny to coś ważniejszego niż świątynia...niż prawa świątyni...Chrystus nazywa siebie Panem szabatu...
Jest Synem Bożym...a szabat został ustanowiony przez Boga...

i jest jeszcze jedna myśl:  Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary, nie potępialibyście niewinnych.
Bez miłosierdzia wszystkie ofiary, wszystkie szabaty są tylko pustymi rytuałami...zwyczajami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie...Nie mają żadnego znaczenia...Tylko w połączeniu z miłosierdziem względem bliźniego...mają jakieś znaczenie.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie.

Sobota Wspomnienie bł. Jolanty, zakonnicyDzisiejsze czytania: 2 Kor 5,14-21; Ps 103,1-4.8-9.11-12; Ps 119,36a.29b; Mt 5,33-37
(Mt 5,33-37) Jezus powiedział do swoich uczniów: Słyszeliście, że powiedziano przodkom: "Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi". A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie, ani na niebo, bo jest tronem Bożym; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nie możesz nawet jednego włosa uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi.
Jezus zatrzymuje się na przykazaniu ósmym...mało tego rozszerza je. Przykazanie mówi by nie przysięgać fałszywie...by nie dawać fałszywego świadectwa...Ale to mało by być uczniem Chrystusa...Jezus rozszerza przykazanie mówiąc: Wcale nie przysięgajcie...

Jest jeszcze jedno pouczenie...i myślę, że na nim warto się zatrzymać na dłużej: Niech wasza…

Światła nie stawia się pod korcem...

Czwartek Wspomnienie św. Jana Bosko, prezbitera Dzisiejsze czytania: Hbr 10,19-25; Ps 24,1-6; Ps 119,105; Mk 4,21-25
(Mk 4,21-25) Jezus mówił ludowi: Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha. I mówił im: Uważajcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dane; a kto nie ma, pozbawią go i tego, co ma.
W dzisiejszym fragmencie z Ewangelii Jezus kontynuuje przypowieści.... Czy po to wnosi się światło, by je postawić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, aby je postawić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw.
Myślę, że przypowieść o świetle jest nam dobrze znana...A nawet jeżeli nie jest, prawdy w niej zawarte są...że użyję takiego określenia...oczywistą oczywistością...
Gdybym zapytał: Po co jest światł…

Przyprowadzili Mu niewidomego i prosili, żeby się go dotknął.

Środa
Dzisiejsze czytania: Jk 1,19-27; Ps 15,1-5; Ef 1,17-18; Mk 8,22-26
(Mk 8,22-26) Jezus i uczniowie przyszli do Betsaidy. Tam przyprowadzili Mu niewidomego i prosili, żeby się go dotknął. On ujął niewidomego za rękę i wyprowadził go poza wieś. Zwilżył mu oczy śliną, położył na niego ręce i zapytał: Czy widzisz co? A gdy przejrzał, powiedział: Widzę ludzi, bo gdy chodzą, dostrzegam ich niby drzewa. Potem znowu położył ręce na jego oczy. I przejrzał /on/ zupełnie, i został uzdrowiony; wszystko widział teraz jasno i wyraźnie. Jezus odesłał go do domu ze słowami: Tylko do wsi nie wstępuj.

Wiele opisów uzdrowień znam. W końcu wiele razy czytałem je w Ewangelii. To dzisiejsze uzdrowienie jest jednak inne niż one wszystkie. Wskazuje bowiem na fakt, że czasem droga do naszego uzdrowienia przebiega etapami. Jezus często (no w większości przypadków) uzdrawiał natychmiast. W większości przypadków uzdrawiał w obecności tłumów. Tutaj mamy dwie różnice, na które natychmiast zwrócimy uwagę: uzdrowi…