Przejdź do głównej zawartości

Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?

28 MAJA 2018
Poniedziałek
Dzień powszedni - wspomnienie dowolne Św. German z Paryża
Dzisiejsze czytania: 1 P 1, 3-9; Ps 111 (110), 1b-2. 5-6. 9 i 10c; Mk 10, 17-27

(Mk 10, 17-27) - Kliknij, aby przeczytać.

Myślę, że nikomu nie trzeba przybliżać historii bogatego młodzieńca z Ewangelii. Jest to jeden z najczęściej omawianych fragmentów Nowego Testamentu. Czy jednak treści w niej zawarte oddziałują na nas? Czy odnajdujemy w niej siebie?  Bogaty młodzieniec z całą pewnością nie jest złym człowiekiem. Ma dobre intencje: chce być doskonały. Nie mamy też podstaw, by nie wierzyć w prawdziwość jego słów: wszystkiego przestrzegałem od młodości. Jest zatem rygorystyczny względem Prawa. Przestrzega przykazań w każdym wymiarze. Ale jednego mu brakuje. Nie potrafi wyrzec się majątku. Dlatego "odchodzi smutny". Pytanie pozostaje czy odchodzi smutny, bo Jezus nakazał mu oddać majątek, czy dlatego, że uświadomił sobie, że nie potrafi tego uczynić, więc nie jest doskonały... nie osiągnie zbawienia, o które tak zabiegał poprzez pobożne, poprawne życie?

W kontekście powyższego wydarzenia, Jezus rozpoczyna naukę. MÓWI: Jakże trudno wejść do królestwa Bożego tym, którzy w dostatkach pokładają ufność, NIE MÓWI ZAŚ: bogaci są źli, paskudni i w ogóle beznadziejni i nie wejdą do królestwa Bożego, bo ono jest dla biednych, słabych, chorych. Jezus mówi: Jakże trudno będzie im wejść, co oznacza, że wejdą, ale muszą się postarać, muszą powalczyć o swoje miejsce w Niebie.

Niektórym może się wydawać, że Jezus krytykuje bogactwo. Nie... Jezus krytykuje przywiązanie do bogactwa...Przeniesienie środka ciężkości...Uczynienie z dóbr materialnych swoistego bożka. A to Bóg ma być na pierwszym miejscu...Jeżeli On będzie na pierwszym miejscu...jeżeli Jego przykazania będą na pierwszym miejscu...to bogactwo nie będzie stanowiło problemu w zbawieniu.

Jezus mówiąc: Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną, chce powiedzieć: w czym naprawdę pokładasz nadzieję? Czy przykazania naprawdę są dla Ciebie takie ważne? Czy to tylko slogan...
Jezus spogląda w głąb serca człowieka, który przychodzi z pytaniami i wątpliwościami o swoją przyszłość, o swoje zbawienie. Czytam: Jezus spojrzał na niego z miłością. Nie osądzał, nie krytykował. Nie wyśmiał pytania bogatego młodzieńca, ale podjął z nim dialog. A na koniec podał skuteczne rozwiązanie jego wątpliwości. Jezus powiedział: jeśli naprawdę chcesz być doskonały...jeżeli czujesz, że samo przestrzeganie przykazań to nie wszystko, to podejmij radykalną decyzję...poświęć wszystko to, co dla Ciebie ważne...wszystko, wokół czego kręci się Twoje życie...a potem zostań Moim uczniem...idź za Mną...naśladuj Mnie...

Bogaty młodzieniec odchodzi zasmucony... Jak już wspomniałem wyżej, nie wiemy do końca jak to było z tym jego smutkiem. Wiemy tylko, że źródło tego smutku kryło się w bogactwie. Wiemy też, że był raczej dobrym niż złym człowiekiem. Przestrzeganie przykazań było dla niego łatwe, bo miał wystarczająco dużo bogactw by być "dobrym". Podobnie dzisiaj...wielu milionerów jest równocześnie wielkimi dobroczyńcami...Wspierają domy dziecka, organizują pomoc humanitarną dla Afryki itp...Ale czy to wystarczy aby się zbawić? Czy czasem spełnianie uczynków miłosierdzia nie jest tylko sposobem na zagłuszenie swojego sumienia? Albo pokazaniem: wcale nie muszę być wierzącym, by być dobrym...tak jak w słynnej kampanii bilboardowej sprzed kilku lat: "nie zabijam, nie kradnę, nie wierzę..." Pytań wiele, ale odpowiedź Jezusa jedna:

Jak trudno jest bogatym wejść do królestwa Bożego. Tak, jak również wyżej wspomniałem, to nie znaczy, że dla bogatego wejście do nieba jest niemożliwe. Jezus nie krytykuje też bogactwa samego w sobie. Chodzi o postawienie właściwego akcentu. Uświadomienie sobie, Komu tak naprawdę to wszystko, co mam, kim jestem, zawdzięczam. Człowiek bogaty jest zbytnio przywiązany do luksusów, w które opływa na ziemi... To może spowodować, że pomyśli sobie: wszystko, co mam zawdzięczam sobie...To dzieło pracy moich rąk...to wszystko zasługa moich umiejętności, mojej inteligencji...dorobiłem się...i teraz dzięki pieniądzom, mogę osiągać kolejne sukcesy...kto wie może zapłacę wystarczająco dużo, by kupić sobie miejsce w niebie. To błędne myślenie...
Tylko świadomość tego, że - jak mówi mądrość ludowa - bez Boga ani to proga, pozwoli nam osiągnąć to, czego pragniemy. Szczęście wieczne. Własnie to mówi Jezus Piotrowi, kiedy ten z przerażeniem pyta: Kto zatem może się zbawić? U Boga wszystko jest możliwe. Możliwe jest by każdy z nas został zbawiony, bez względu na stan portfela. Bo zbawienie jest dla każdego z nas.



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, wpadł w straszny gniew.

Poniedziałek Czwarty dzień w oktawie Narodzenia Pańskiego, święto św. Młodzianków, męczennikówDzisiejsze czytania: 1 J 1,5-2,2; Ps 124,2-5.7b-8; Mt 2,13-18

(Mt 2,13-18) Gdy Mędrcy odjechali, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić. On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez Proroka: Z Egiptu wezwałem Syna mego. Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, wpadł w straszny gniew. Posłał /oprawców/ do Betlejem i całej okolicy i kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch, stosownie do czasu, o którym się dowiedział od Mędrców. Wtedy spełniły się słowa proroka Jeremiasza: Krzyk usłyszano w Rama, płacz i jęk wielki. Rachel opłakuje swe dzieci i nie chce utulić się w żalu, bo ich już nie ma.
Ewangelia dnia odnosi się do wspom…

Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!

09 STYCZNIA 2020
Czwartek
Czwartek - wspomnienie dowolne św. Adriana z Canterbury, opata
Czytania: (1 J 4,11-18); (Ps 72,1-2,10-11,12-13); (1 Tm 3,16); (Mk 6,45-52);



Zdaniem - kluczem dzisiejszego fragmentu jest "Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!"
A jak często my się boimy? Jak często pewne sprawy nas przerastają?  W takich oto sytuacjach przychodzi do nas Jezus...przychodzi łamiąc schematy....idzie krocząc po jeziorze naszego życia...Jak zachowujemy się w tej sytuacji? Krzyczymy tak jak apostołowie? Czy może cieszymy się na Jego widok?

Ale spójrzmy na tekst na dziś od początku: Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzali Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim odprawi tłum. To zdanie nakreśla nam sytuację po rozmnożeniu chleba. Jezus przynagla uczniów by wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go. On chce w tym czasie odprawić tłum...

Gdy rozstał się z nimi, odszedł na górę, aby się modlić. To ważna wskazówka i dla nas…

Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.

PoniedziałekDzisiejsze czytania: 1 Sm 1,24-28; 1 Sm 2,1.4-8; Łk 1,46-56
(Łk 1,46-56) Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.  Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.  Oto bowiem błogosławić mnie będą  odtąd wszystkie pokolenia,  gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.  Święte jest Jego imię  a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia  [zachowuje] dla tych, co się Go boją.  On przejawia moc ramienia swego,  rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich.  Strąca władców z tronu,  a wywyższa pokornych.  Głodnych nasyca dobrami,  a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje jak przyobiecał naszym ojcom  na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki.  Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.
Magnificat...Modlitwa Maryi, która modli się pod natchnieniem Ducha Świętego... To jedyny tekst modlitwy, jaką wypowiada Maryja na kartach Biblii.. Ale mimo to jest w tym tekście coś…