Przejdź do głównej zawartości

Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

20 KWIETNIA 2018
Piątek
Dzień powszedni
Dzisiejsze czytania: Dz 9, 1-20; Ps 117 (116), 1b-2; J 6, 52-59

(J 6, 52-59) - Kliknij aby przeczytać

Kontynuujemy rozmyślania wokół Ewangelii św. Jana. Jesteśmy w jednym z najtrudniejszych fragmentów choć pozornie wydaje się on oczywisty. W końcu Jezus wykłada przysłowiową kawę na ławę i mówi wprost:

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie.

Żydzi sprzeczają się, mówiąc jak On może dać nam swoje ciało, jako pokarm. Te słowa bulwersują, ale Jezus powtarza: Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim.

Spożywanie Ciała i Krwi jest dla Żydów problematyczne, bo rozumieją te słowa dosłownie. Dla nich nie do pojęcia jest jak można spożywać ciało człowieka i pić jego krew. A Jezus mówi: że jest to prawdziwy pokarm i prawdziwy napój. Oczywiście skojarzenie dla mnie jako katolika jest oczywiste, Jezus odwołuje się do tajemnicy Eucharystii. Dla protestantów słowa te są jedynie symboliczne. Warto jednak zastanowić się czy gdyby chodziło tylko o symbol czy Jezus powtarzałby kilka razy to samo zdanie? Czy podkreślałby tak mocno, że KTO SPOŻYWA JEGO CIAŁO I PIJE KREW MA ŻYCIE WIECZNE? Jasne Jezus często operuje symbolami, mówi o wodzie żywej z Samarytanką i o powtórnym narodzeniu się z Nikodemem. Oni podobnie jak Żydzi dosłownie rozumieli słowa Jezusa. Można powiedzieć, że analogicznie jest z kwestią spożywania ciała i piciem krwi. Idąc tym torem ten obraz, który nakreślił Jezus opisywałby duchową rzeczywistość a nie dosłowne spożywanie... karmienie się duchowe. Ciałem i krwią... a więc Jezusem w pełni a nie tylko jakimś fragmentem... wycinkiem...

Co jednak znaczy spożywać Ciało Jezusa? Czy samo spożywanie Komunii jest dla nas - wierzących - gwarancją życia wiecznego? A może tak naprawdę w tym spożywaniu Ciała i picu Krwi chodzi o coś więcej niż tylko o zwykłe posilanie się. Jezus mówi: Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze mnie. Zatem chodzi o relację. Odwołanie do pokarmu i napoju, nasuwa skojarzenie posiłku... który służy nie tylko zaspokojeniu głodu czy pragnienia, ale również budowania więzi. Słowo Komunia, które bezpośrednio wiąże się z Eucharystią oznacza wspólnotę... Wspólnotę z Chrystusem. Przyjmując Go do serca, tworzymy z Nim więź... a przez to wieź z Bogiem. Spożywać Ciało Jezusa, to znaczy przyjmować Jego życie, w życie swoje. Możemy mówić, że naprawdę żyjemy, gdy karmimy się Ciałem Chrystusa. Od Niego przyjmujemy życie wieczne. Żyjąc na ziemi rozpoczynamy już życie w innym wymiarze.

Ale byłby w błędzie ktoś, kto uważa że samo spożywanie ciała Pana Jezusa pod postacią chleba i picie Jego krwi pod postacią wina daje człowiekowi życie wieczne. Przyjmowanie tego Prawdziwego Pokarmu nie dokonuje się bowiem tylko ustami. Ten Pokarm przyjmuje się przede wszystkim sercem. Kto przyjmuje ten Pokarm tylko do żołądka, a nie do serca, ten w ogóle Go nie przyjmuje. A przyjąć Go do serca oznacza pozwolić, aby On to serce przemienił, ożywił, napełnił swoją treścią.





Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Talitha kum.

1 LIPCA 2018
Niedziela
Niedziela XIII tygodnia okresu zwykłego
Dzisiejsze czytania: Mdr 1,13-15;2,23-24 ; Ps 30 (29), 2 i 4. 5-6. 11-12a i 13b; Kor 8,7.9.13-15; Mk 5,21-43

(Mk 5,21-43) - Kliknij, aby przeczytać.

W dzisiejszą niedzielę w Ewangelii św. Marka, czytamy o dwóch cudach Jezusa. - Wskrzeszeniu córki Jaira i uzdrowieniu kobiety cierpiącej na krwotok...Ten fragment daje nam do zrozumienia, że potrzeba wiary by zaczęły dziać się cuda...I czasem potrzeba nawet desperackiego kroku z naszej strony, by stał się cud uzdrowienia...Ale co takiego konkretnego czytamy: Do Jezusa przychodzi przełożony synagogi - Jair. Prosi Go o uzdrowienie córeczki, która była umierająca... Jezus natychmiast wyrusza...a wraz z nim ogromny tłum...W tłumie znajduje się kobieta cierpiąca na krwotok...Bardzo chce spotkać się z Jezusem i zostać uzdrowiona, ale nie może się do niego dopchać... Postanawia, więc, że dotknie Jego płaszcza, wierząc, że w ten sposób zostanie uzdrowiona...I tak się naprawdę się staje…

Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa.

9 LIPCA 2018
Poniedziałek XIV tygodnia okresu zwykłego
Wspomnienie dowolne świętych męczenników Augustyna Zhao Rong, prezbitera, i Towarzyszy
Dzisiejsze czytania: Oz 2,16.17b-18.21-22; Ps 145 (144), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9; Mt 9,18-26

Mt 9,18-26 - Kliknij, aby przeczytać.

Dziś w Ewangelii dnia dostajemy znany nam dobrze fragment, który opowiada o dwóch uzdrowieniach. Dziewczynki i kobiety cierpiącej na krwotok...Całkiem niedawno te słowa rozbrzmiewały w naszych kościołach. Co takiego ważnego dziś dostajemy...?? Po pierwsze wiara...to ona nas uzdrawia...to wiara nas wyciąga z największych kłopotów... Jeżeli jesteśmy przepełnieni wiarą w moc Chrystusa, nawet śmierć nie jest wielkim problemem... W kontekście wczorajszego czytania...w którym Jezus nie mógł nic zdziałać, ponieważ mieszkańcy Jego rodzinnego miasta nie wierzyli...dzisiejsze czytanie jest pewnym kontrastem... Tam...totalna niewiara...zatwardziałość serc...i postawa typu: co On może? w końcu to nasz sąsiad...znamy Jego rodzinę...jak…

Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą.

25 CZERWCA 2018
Poniedziałek XII tygodnia okresu zwykłego
Wspomnienie dowolne Błogosławionej Doroty z Mątowów, wdowy
Dzisiejsze czytania: 2 Krl 17, 5-8. 13-15a. 18; Ps 60 (59), 3-4. 5 i 12. 13-14; Mt 7, 1-5

(Mt 7, 1-5) - Kliknij, aby przeczytać.

Belka w naszym oku to brak miłości w patrzeniu. Spojrzenie bez miłości cechuje osądzanie. Najczęściej bierze się ono z poczucia niepewności i lęku. Pragnąc samemu uchodzić za porządnego, szukamy jasnych kryteriów oceny wartości postępowania. Dlatego staramy się oceniać napotkane postawy innych ludzi. Kiedy uzyskujemy potwierdzenie innych, że takie kryteria są właściwe, sami staramy się o ich zachowanie.

Czasem jednak osądzanie innych jest rodzajem obrony siebie. Ma ono odwrócić uwagę od nas samych i naszych ciemnych stron albo usprawiedliwić nas w naszej słabości: „jeżeli inni takie grzechy popełniają, to moje słabości są niczym". Szczególnie „cenne" są w tym przypadku negatywne sądy na temat księży lub osób zakonnych, przełożonych o…