Przejdź do głównej zawartości

Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu!

12 STYCZNIA 2018
Piątek
Dzień powszedni
Dzisiejsze czytania: 1 Sm 8,4-7.10-22a; Ps 89,16-19; 2 Kor 5,19; Mk 2,1-12

(Mk 2,1-12) - Kliknij aby przeczytać.

Wstań, weź swoje łoże i idź do domu! Mówi Jezus do paralityka...A ten zostaje uzdrowiony.
Ta historia nie jest jednak tak prosta, by opisać ją w jednej linijce. Z fragmentu Ewangelii na dziś, dowiadujemy się kilku prawd, które mogą być istotne w naszym życiu duchowym.
Ale od początku:

Gdy Jezus po pewnym czasie wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę.
Jezus wraca do Kafarnaum a tłum natychmiast dowiaduje się, że On przybył. Ludzie zbierają się w domu i wokół niego i - jak informuje ewangelista - nie ma miejsca. Nie można nawet palca wcisnąć - jak powiedzielibyśmy dzisiaj. Jezus zaś głosi naukę. Tłumy przychodzą słuchać Jezusa, ale - możemy być tego pewni - przychodzą również by Jezus ich uzdrowił. Marek wskazuje jednak w tym wersie na "głoszenie nauki."

Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech.
Na spotkanie z Jezusem przybywa paralityk. A właściwie przynoszą go jego przyjaciele.
To pierwsze ważne wskazanie. Na naszej drodze wiary potrzebujemy wsparcia braci w wierze.
Potrzebujemy przyjaciół, którzy rozumieją nas...nasze życie duchowe...i wyznają podobne zasady.
Gdyby przyjaciele paralityka nie wierzyli, że Jezus może go uzdrowić, pewnie nie czyniliby starań by go zanieść do Jezusa. Także i my znajdujemy się czasem w stanie "duchowego paraliżu."
Odpowiedzmy sobie na pytanie, czy mamy obok siebie kogoś, kto pomodli się za nas...A może mamy takich czterech przyjaciół, którzy - niczym przyjaciele chorego - wezmą z każdej strony za nosze i poniosą nas przed Jezusa...To wielkie błogosławieństwo mieć wokół siebie takich ludzi. A Ty jakich masz przyjaciół?
Takich, z którymi możesz wyskoczyć na piwko i porozmawiać o głupotach?
Czy takich, do których możesz bez skrępowania zwrócić się z prośbą o modlitwę?
Takich, z którymi wyskoczysz imprezę?
Czy takich, którzy pomogą Ci w kryzysie?
Takich, z którymi pogadasz o najnowszych plotkach z "Pudelka"?
Czy takich, z którymi porozmawiasz o Jezusie?

 Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk.
To prawdziwa wiara i prawdziwa przyjaźń. Ci ludzie, którzy przynieśli chorego wykazali ogromną determinację. Niewiele osób byłoby zdolnych do skakania po dachach, kiedy jeszcze mają z sobą niepełnosprawną osobę. Ale oni byli przekonani, że Jezus jest TYM, który może pomóc...
I zrobią wszystko aby ten chory człowiek został uzdrowiony...
Ile są w stanie zrobić dla Ciebie Twoi znajomi?
Ile Ty jesteś w stanie zrobić dla nich?
Gdybyś mógł wypisać na kartce cztery osoby, na których mógłbyś polegać tak, jak paralityk z Ewangelii, kto by znalazł się na Twojej liście? A czy jesteś w stanie odpowiedzieć na pytanie czy TY mógłbyś znaleźć się na liście swojego znajomego, przyjaciela...a może kogoś z rodziny?
 Jeżeli nie...zmień to...i bądź od dziś człowiekiem, który niesie nosze swojego brata.

Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy.
A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, prócz jednego Boga? Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów.

Spójrzmy na dłuższy fragment. Jezus mówi: Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy. Podstawą uzdrowienia fizycznego jest uwolnienie...uzdrowienie duchowe.
Czasami nasze problemy emocjonalne, problemy duchowe wpływają na nasze zdrowie.
Grzech jest chorobą...jest rakiem, który zżera duszę...Kiedy choruje dusza, człowiek często źle się czuje również fizycznie. Pewnych spraw nie można oddzielić...Możesz powiedzieć, ale ze mną jest fizycznie wszystko w porządku...Owszem może dziś tak, jutro też...ale nigdy nie wiesz czy grzech, w którym tkwisz kiedyś nie zacznie odbijać się na zdrowiu...Wielu ludzi grzesząc ma wielkie poczucie winy. Czasem poczucie winy towarzyszy ludziom, których grzechy zostały odpuszczone.
Tym samym problem duchowy zaczyna oddziaływać na psychikę, emocje. Problemy emocjonalne często powodują zaburzenia snu, problemy z odżywianiem...a to prosta droga to chorób fizycznych....Dlatego też pierwszym krokiem do uzdrowienia fizycznego, jest uporządkowanie spraw duchowych...Jezus wie o tym, bo zna stan duszy każdego człowieka...
Stąd też mówi do chorego: Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy. 
Oczywiście - jak zwykle - budzi to oburzenie wśród uczonych w Piśmie.
Twierdzą oni, że tylko Bóg może odpuszczać grzech. Cóż za zaślepienie...
Nie rozpoznają w Jezusie Syna Bożego...Jezus odpowiada:
Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów.

A potem zwraca się do chorego...Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu! On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego. Chory zostaje uzdrowiony...
Uzdrowiony podwójnie. Jego grzechy zostały odpuszczone...sprawy duchowe zostały uporządkowane...Zatem już nic nie stało na przeszkodzie by mógł zostać uleczony ze swojej choroby....A my? Czy mamy problemy, które nas trapią...ale jednocześnie nie widzimy poprawy?
Mamy wrażanie, że nasze modlitwy nie zostają wysłuchane? Może warto zadbać wpierw o uporządkowanie spraw duchowych? Może warto zrobić porządny rachunek sumienia, odbyć spowiedź generalną? Może właśnie to będzie pierwszy krok do zmiany...
Do całkowitego uzdrowienia...




Komentarze

Popularne posty z tego bloga

W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem.

Sobota Uroczystość św. Apostołów Piotra i PawłaDzisiejsze czytania: Dz 12,1-11; Ps 34,2-9; 2 Tm 4,6-9.17-18; Mt 16,18; Mt 16,13-19
(2 Tm 4,6-9.17-18) Najmilszy: Krew moja już ma być wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Na ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkich, którzy umiłowali pojawienie się Jego. Pośpiesz się, by przybyć do mnie szybko. Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie /Ewangelii/ i żeby wszystkie narody /je/ posłyszały; wyrwany też zostałem z paszczy lwa. Wyrwie mię Pan od wszelkiego złego czynu i wybawi mię, przyjmując do swego królestwa niebieskiego; Jemu chwała na wieki wieków! Amen.

Kilka ważnych prawd od św. Pawła - W dobrych zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiarę ustrzegłem. Paweł ma świadomość, że jego misja była "dobrymi zawodami"…

Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni.

Środa Wspomnienie św. Jozafata, biskupa i męczennikaDzisiejsze czytania: Tt 3,1-7; Ps 23,1-3.5-6; 1 Tes 5,18; Łk 17,11-19

(Łk 17,11-19) Zmierzając do Jerozolimy Jezus przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei. Gdy wchodzili do pewnej wsi, wyszło naprzeciw Niego dziesięciu trędowatych. Zatrzymali się z daleka i głośno zawołali: Jezusie, Mistrzu, ulituj się nad nami. Na ich widok rzekł do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni. Wtedy jeden z nich widząc, że jest uzdrowiony, wrócił chwaląc Boga donośnym głosem, upadł na twarz do nóg Jego i dziękował Mu. A był to Samarytanin. Jezus zaś rzekł: Czy nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu? żaden się nie znalazł, który by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec. Do niego zaś rzekł: Wstań, idź, twoja wiara cię uzdrowiła.
Dzisiejszy fragment z Ewangelii przybliża nam historię uzdrowienia dziesięciu trędowatych. Jezus zmierza do Jerozolimy. Na pograniczu Samarii i Galilei spotyka …

Chociaż Boga się nie boję ani z ludźmi się nie liczę, to jednak, ponieważ naprzykrza mi się ta wdowa, wezmę ją w obronę, żeby nie przychodziła bez końca i nie zadręczała mnie.

20 PAŹDZIERNIKA 2019
Niedziela
Niedziela - XXIX Niedziela zwykła
Czytania: (Wj 17, 8-13); (Ps 121 (120), 1-2. 3-4. 5-6. 7-8); (2 Tm 3, 14–4, 2); Aklamacja (Hbr 4, 12); (Łk 18, 1-8);








Kiedy rozmyślam nad tym, jak powinna wyglądać modlitwa,przede wszystkim moja modlitwa, zawsze staje mi przed oczami obraz z powyższej przypowieści. Jezus pokazuje na tym przykładzie, że modlitwa powinna być wytrwała, a nawet powinna być swego rodzaju "zawracaniem głowy" Bogu. Ale rzućmy okiem na to, co mówi Jezus: W pewnym mieście żył sędzia, który Boga się nie bał i nie liczył się z ludźmi. No tak...

Trudno do końca rozszyfrować jaki był naprawdę ten sędzia. Myślę, że dobrze wykonywał swój zawód. Może aż za dobrze. Może wyznawał zasadę: sprawiedliwość ponad wszystko.
Dura Lex, sed lex. Był legalistą. Mawiał zapewne: Prawo jest prawem. Prawo jest święte...
I nie ma okoliczności łagodzących dla nikogo. Nigdy.

To z jednej strony dobrze, bo w świecie współczesnym możemy się spotkać z odwrotnymi post…