Przejdź do głównej zawartości

Wspieraj bloga przez partronite.pl

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i będziemy u niego przebywać.

15 MAJA 2017
Poniedziałek
Dzisiejsze czytania: Dz 14,5-18; Ps 115,1-4.15-16; J 14,26; J 14,21-26

(J 14,21-26) - kliknij aby przeczytać

Gdybym miał wskazać temat przewodni dzisiejszej Ewangelii, bez wątpienia byłaby to miłość. Jezus pokazuje uczniom, jak powinna przejawiać się szczera miłość do Niego. A jak Tobie się wydaje? W jaki sposób najdoskonalej pokazać, że kochamy Jezusa? Oczywiście pomysłów może być wiele, ale Jezus wskazuje dziś, że Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje. A potem powtarza je w odwróconej formie: Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę. A gdybyśmy jeszcze nie do końca pojęli Jego słowa to powtarza trzeci raz, ale stosując przeczenie: Kto Mnie nie miłuje, ten nie zachowuje słów moich.

Kiedy powtarzamy coś kilka razy, ma to na celu utrwalenie tej prawdy, którą przekazujemy. Jest to stara metoda dydaktyczna a Jezus jest najlepszym na świecie dydaktykiem, dlatego właśnie ją stosuje. Wiemy zatem, że tą mega ważną rzeczą, która jest konieczna by naprawdę kochać Jezusa, jest wierność Jego nauce. Sama znajomość nauki nie wystarczy. Fakt, że wiesz coś o drugiej osobie, nie sprawia jeszcze że ją kochasz. Musisz tę wiedzę wykorzystywać w praktyce. I nie od czasu do czasu, ale jak najczęściej. Fajnie zobrazuje to przykład z życia: Wiesz, że Twoja żona lubi dostawać kwiaty, (jak chyba każda kobieta) wiesz że sprawia jej przyjemność ciepła kąpiel, masaż, gorąca czekolada itp. Co zatem jest najlepszym dowodem miłości? Sprawianie jej przyjemności. Ale można i pójść dalej, bo przecież życie to nie tylko przyjemności. Twoją żonę denerwuje ciągłe przypominanie Ci oczywistych rzeczy, np. żeby brudne skarpetki lądowały w koszu na pranie albo w pralce. No to jeżeli ją kochasz, to walczysz ze swoimi skłonnościami do wrzucania skarpetek za łóżko. Pisząc te słowa przychodzi mi do głowy ciekawy artykuł, który przeczytałem w miesięczniku "Tak Rodzinie". Pada w nim bardzo mądre zdanie: To, co do mnie mówisz jest dla mnie ważne, bo Ty jesteś dla mnie ważny. Jak widzimy pasuje to doskonale do słów Jezusa.

Jeżeli Jezus jest dla Ciebie ważny, to nie tylko słuchasz to, co On mówi, ale i robisz to, co On zaleca.
Bo jest to dla Niego ważne. Jemu zależy na Tobie, bo Cię kocha. Tak bardzo, że oddał za Ciebie życie. Miłość to nie są ckliwe wyznania, tani sentymentalizm. Miłość to decyzja, to akt naszej woli.
Zarówno miłość w małżeństwie jak i miłość do Boga. To codzienne powtarzanie sobie: chcę być wierny, chcę kochać, bo obiektywnie patrząc wcale nie muszę tego robić. Świat przestawia nam tak wiele różnych "fantastycznych" pomysłów na życie. Ale tylko jedna droga może dać nam prawdziwe szczęście. Tą drogą jest miłość, która jest wyborem... decyzją... i wiernością tej decyzji.

Oczywiście sami w żaden sposób nie jesteśmy sobie w stanie z tym poradzić. Jezus doskonale o tym wie. Codziennie upadamy, jesteśmy niewierni Jezusowi, Jego nauce. Przecież w naszych "małych miłościach" tak często zdarza się nam niedomagać, co dopiero mówić o miłości takiego kalibru, jak miłość do Boga, do Jezusa. Dlatego też Jezus przygotował nam skuteczną pomoc.

A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem.

Każdego dnia i w każdym momencie Duch Święty chce mnie dotykać swoją łaską, bym poznawał świat, siebie i ludzi wokół mnie takimi jakimi są. Jednym słowem chce mnie uczyć prawdy o świecie, sobie i ludziach. Jednocześnie nie pozwala mi zapomnieć o tym, czego się nauczyłem, co doświadczyłem, czuwa nad tym, by słowa Jezusa były we mnie żywe. Sami sobie nie jesteśmy w stanie zagwarantować bycia przy Jezusie, tylko dzięki otwartości na Ducha Świętego jest to możliwe. To dzięki Niemu możemy się oprzeć pokusom szatana. Korzystajmy, więc z tego cudownego Daru, jakim jest Duch Święty. Wtedy sami będziemy zdziwieni, jak bardzo nasza miłość do Jezusa nabiera nowej jakości.



































Komentarze

Najczęściej czytane posty

Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie!

Piątek Wspomnienie św. Brunona Bonifacego z Kwerfurtu, biskupa i męczennikaDzisiejsze czytania: Rdz 46,1-7.28-30; Ps 37,3-4.18-19.27-28.39-40; J 14,26; Mt 10,16-23
(Mt 10,16-23) Jezus powiedział do swoich apostołów: Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie! Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. Nawet przed namiestników i królów będą was wodzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom. Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was. Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią. Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. Gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do innego. Zaprawdę, pow…

Dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.

Środa w oktawie WielkanocyDzisiejsze czytania: Dz 3,1-10; Ps 105,1-4.8-9; Ps 118,24; Łk 24,13-35

(Łk 24,13-35) W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze? Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało. Zapytał ich: Cóż takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim …

Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz.

Poniedziałek Wspomnienie św. Bonawentury, biskupa i doktora KościołaDzisiejsze czytania: Wj 1,8-14.22; Ps 124,1-8; Mt 10,40; Mt 10,34-11,1
(Mt 10,34-11,1)
Jezus powiedział do swoich apostołów: Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową; i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy. Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tyc…

Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.

Piątek Wspomnienie św. Augustyna, biskupa i doktora KościołaDzisiejsze czytania: 1 Tes 4,1-8; Ps 97,1.2b.5-6.10-12; Łk 21,36; Mt 25,1-13
(Mt 25,1-13)
Wtedy podobne będzie królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły. Lecz o północy rozległo się wołanie: "Pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!" Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: "Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną". Odpowiedziały roztropne: "Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie!" Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. W końcu na…

A oto imiona dwunastu apostołów....

6 LIPCA 2016
Środa
Wspomnienie bł. Marii Teresy Ledóchowskiej, dziewicy
Dzisiejsze czytania: Oz 10,1-3.7-8.12; Ps 105,2-7; Mk 1,15; Mt 10,1-7

 (Mt 10,1-7)
Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie.