czwartek, 6 kwietnia 2017

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem.

6 KWIETNIA 2017
Czwartek
Dzisiejsze czytania: Rdz 17,3-9; Ps 105,4-9; Ps 95,8; J 8,51-59

(J 8,51-59) - kliknij aby przeczytać.

Jezus w rozmowie z Żydami mówi: kto zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki. Ale Żydzi nie rozumieją tego. Cały czas obracają się w ograniczonym rozumieniu tych pojęć. Skoro Abraham umarł i prorocy pomarli, to kim czyni się Jezus, mówiąc, że Jego nauka może dać nam nieśmiertelność?

Uczestnicy dyskusji nie mogą wyobrazić sobie, że może być Ktoś większy i ktoś bliższy Bogu jak Abraham. Patrząc na Jezusa, widzą tylko człowieka, który ich zdaniem nie jest zdolny do uczynienia czegoś większego od Abrahama, więc ze złością, z gniewem krzyczą: "Za kogo Ty się masz!?" Jezus jednak jest większy od Abrahama i wszystkich proroków. Jego wielkość pochodzi od samego Boga.
To On Go otacza chwałą. Chwała Boża spoczywa na Jezusie, gdy Ojciec czyni przez Niego cuda oraz wtedy, gdy Jezus przekazuje Jego słowa. Jezus zna Ojca. Jego Ojcem jest Ten, o którym oni mówią: "Jest naszym Bogiem", On zawarł z nimi przymierze, które teraz się wypełnia.

Żydzi nie pojmują jednak tych wszystkich dowodów, które przedstawia Jezus. Pozostają przy swoim ograniczonym pojmowaniu Boga. A kiedy nie można pokonać siły argumentu, pozostaje tylko argument siły. Porwali więc kamienie, aby je rzucić na Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni. 



Share:

0 komentarze:

Prześlij komentarz