Przejdź do głównej zawartości

Nigdy jeszcze nikt nie przemawiał tak, jak ten człowiek przemawia.

1 KWIETNIA 2017
Sobota
Dzisiejsze czytania: Jr 11,18-20; Ps 7,2-3.9bc-12; J 3,16; J 7,40-53

(J 7,40-53) - kliknij aby przeczytać.

Kontynuujemy rozmyślania wokół Ewangelii św. Jana. Czytamy, że wśród Żydów powstał spór, co do tożsamości Jezusa. Głównym problemem jest miejsce urodzenia Mesjasza według proroctw a miejsce urodzenia Jezusa. Nawet strażnicy, którzy zostają posłani by aresztować Jezusa, wracają z pustymi rękami a zapytani: dlaczego Go nie aresztowaliście, odpowiadają: Nigdy jeszcze nikt nie przemawiał tak, jak ten człowiek przemawia.

Dla arcykapłanów nie ma jednak wyjaśnień. Każdy, kto słucha Jezusa, daje się zwieść. Jezus zaś jest w ich oczach sekciarzem, odstępcą. Prości ludzie zaś nie znają się na niczym, są tylko motłochem, który daje się manipulować. Przywódcy religijni powtarzają slogan: żaden prorok nie powstaje z Galilei. Jest to stereotyp. Regionalny przesąd. Nigdzie w Pismach nie było takiego proroctwa.

Poniżanie ludzi wierzących przez niewierzących przywódców religijnych wskazuje na religijność daleką od prawdziwego poznania Boga. Ludzie prości próbują zrozumieć podstawy wiary, a przywódcy religijni polegają na legalizmie. Jedni przylgnęli do Jezusa, a inni żonglują słowami.

Ostatecznie lepiej w tym sporze wypadli ci, którzy nie mieli wiedzy na temat Prawa. Oni po prostu mówili: nikt tak do nas nie mówił. Nikt nie przemawiał jak On. Tymczasem "uczoność" uczonych w Piśmie okazała się największą przeszkodą do przyjęcia Jego nauki.



Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Talitha kum.

1 LIPCA 2018
Niedziela
Niedziela XIII tygodnia okresu zwykłego
Dzisiejsze czytania: Mdr 1,13-15;2,23-24 ; Ps 30 (29), 2 i 4. 5-6. 11-12a i 13b; Kor 8,7.9.13-15; Mk 5,21-43

(Mk 5,21-43) - Kliknij, aby przeczytać.

W dzisiejszą niedzielę w Ewangelii św. Marka, czytamy o dwóch cudach Jezusa. - Wskrzeszeniu córki Jaira i uzdrowieniu kobiety cierpiącej na krwotok...Ten fragment daje nam do zrozumienia, że potrzeba wiary by zaczęły dziać się cuda...I czasem potrzeba nawet desperackiego kroku z naszej strony, by stał się cud uzdrowienia...Ale co takiego konkretnego czytamy: Do Jezusa przychodzi przełożony synagogi - Jair. Prosi Go o uzdrowienie córeczki, która była umierająca... Jezus natychmiast wyrusza...a wraz z nim ogromny tłum...W tłumie znajduje się kobieta cierpiąca na krwotok...Bardzo chce spotkać się z Jezusem i zostać uzdrowiona, ale nie może się do niego dopchać... Postanawia, więc, że dotknie Jego płaszcza, wierząc, że w ten sposób zostanie uzdrowiona...I tak się naprawdę się staje…

Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa.

9 LIPCA 2018
Poniedziałek XIV tygodnia okresu zwykłego
Wspomnienie dowolne świętych męczenników Augustyna Zhao Rong, prezbitera, i Towarzyszy
Dzisiejsze czytania: Oz 2,16.17b-18.21-22; Ps 145 (144), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9; Mt 9,18-26

Mt 9,18-26 - Kliknij, aby przeczytać.

Dziś w Ewangelii dnia dostajemy znany nam dobrze fragment, który opowiada o dwóch uzdrowieniach. Dziewczynki i kobiety cierpiącej na krwotok...Całkiem niedawno te słowa rozbrzmiewały w naszych kościołach. Co takiego ważnego dziś dostajemy...?? Po pierwsze wiara...to ona nas uzdrawia...to wiara nas wyciąga z największych kłopotów... Jeżeli jesteśmy przepełnieni wiarą w moc Chrystusa, nawet śmierć nie jest wielkim problemem... W kontekście wczorajszego czytania...w którym Jezus nie mógł nic zdziałać, ponieważ mieszkańcy Jego rodzinnego miasta nie wierzyli...dzisiejsze czytanie jest pewnym kontrastem... Tam...totalna niewiara...zatwardziałość serc...i postawa typu: co On może? w końcu to nasz sąsiad...znamy Jego rodzinę...jak…

Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą.

25 CZERWCA 2018
Poniedziałek XII tygodnia okresu zwykłego
Wspomnienie dowolne Błogosławionej Doroty z Mątowów, wdowy
Dzisiejsze czytania: 2 Krl 17, 5-8. 13-15a. 18; Ps 60 (59), 3-4. 5 i 12. 13-14; Mt 7, 1-5

(Mt 7, 1-5) - Kliknij, aby przeczytać.

Belka w naszym oku to brak miłości w patrzeniu. Spojrzenie bez miłości cechuje osądzanie. Najczęściej bierze się ono z poczucia niepewności i lęku. Pragnąc samemu uchodzić za porządnego, szukamy jasnych kryteriów oceny wartości postępowania. Dlatego staramy się oceniać napotkane postawy innych ludzi. Kiedy uzyskujemy potwierdzenie innych, że takie kryteria są właściwe, sami staramy się o ich zachowanie.

Czasem jednak osądzanie innych jest rodzajem obrony siebie. Ma ono odwrócić uwagę od nas samych i naszych ciemnych stron albo usprawiedliwić nas w naszej słabości: „jeżeli inni takie grzechy popełniają, to moje słabości są niczym". Szczególnie „cenne" są w tym przypadku negatywne sądy na temat księży lub osób zakonnych, przełożonych o…