Przejdź do głównej zawartości

Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?

21 SIERPNIA 2016
Niedziela
XXI niedziela zwykła
Dzisiejsze czytania: Iz 66,18-21; Ps 117,1-2; Hbr 12,5-7.11-13; J 14,6; Łk 13,22-30

(Łk 13,22-30)
Jezus nauczając, szedł przez miasta i wsie i odbywał swą podróż do Jerozolimy. Raz ktoś Go zapytał: Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni? On rzekł do nich: Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie będą mogli. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: Panie, otwórz nam! lecz On wam odpowie: Nie wiem, skąd jesteście. Wtedy zaczniecie mówić: Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś. Lecz On rzecze: Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy opuszczający się niesprawiedliwości! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym. Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi.

Nie ukrywam, że to dla mnie jeden z najbardziej "problematycznych" i "niepokojących" fragmentów Ewangelii. Pytanie o to, kto będzie zbawiony...ta wątpliwość...jest naturalna.
Często widzimy, że nasi bracia nie postępują, jak należy...czy wręcz jawnie sprzeciwiają się Bożemu Prawu. I boimy się o ich zbawienie...ale często patrzymy na siebie...i zastanawiamy się: czy jestem wystarczająco dobry, by osiągnąć zbawienie...

Jasne...Zbawienie mamy za darmo...Z łaski zostaliśmy zbawieni, ale to od nas zależy, czy przyjmiemy dane nam zbawienie - ten prezent - i jak je przyjmiemy. Naturalną odpowiedzią jest dobre życie, zgodne z Wolą Bożą...wiara i nawrócenie...Pójście drogą ucznia Chrystusa...To wszystko wydaje się oczywiste, przynajmniej dla człowieka, który mówi o sobie "jestem chrześcijaninem".

Ale to nie wszystko...Jezus daje konkretną wskazówkę: Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie będą mogli. Ciasne drzwi, trudniejsza droga...
Najogólniej mówiąc...to wybory, które nie są dyktowane kompromisem...Ale świadome decyzje, które wynikają z faktu, że Jezus jest naszym Panem. Człowiek, który mówi o sobie: jestem "uczniem Chrystusa" nie zostawia sobie furtek dla własnych interesów, bo OK...Słowo Boże mówi "tak i tak" no, ale nie popadajmy w przesadę...przecież czasy się zmieniły...i na pewno można lekko nagiąć "to i owo".

To nie jest droga ucznia...to wybieranie: szerokiej bramy...

A co mnie najbardziej niepokoi w tym tekście? Wtedy zaczniecie mówić: Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś. Lecz On rzecze: Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy opuszczający się niesprawiedliwości! Jest jeszcze inny fragment, gdzie Jezus mówi: "Panie w Twoje imię nauczaliśmy, wypędzaliśmy złe duchy...a Pan odpowie: nie znam was!"
Tak naprawdę samo słuchanie Jezusa....chodzenie za Nim...nie jest równoznaczne z przepustką do Nieba.
Nie wystarczy tylko za Nim chodzić...trzeba Go naśladować...żyć jak On...a nawet pójdę dalej w rozmyślaniach: stać się jak On...To jest ideał bycia uczniem...

Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym. Te słowa musiały przerazić żydów, którzy słuchali Jezusa...że oni - sprawiedliwi, członkowie Narodu Wybranego, mogą być odrzuceni przez Boga, a ich miejsce mogą zająć poganie...ci wszyscy, których oni skazywali na potępienie przez sam fakt przynależności do innych narodów...Tak samo może być z nami...i ta przestroga jest do mnie i do Ciebie.
Jeżeli nie będziemy w pełni uczniami Chrystusa, może się okazać, że ci wszyscy, których ma uważamy za "złych i niegodnych" wyprzedzą nas w drodze do Królestwa Niebieskiego...


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Talitha kum.

1 LIPCA 2018
Niedziela
Niedziela XIII tygodnia okresu zwykłego
Dzisiejsze czytania: Mdr 1,13-15;2,23-24 ; Ps 30 (29), 2 i 4. 5-6. 11-12a i 13b; Kor 8,7.9.13-15; Mk 5,21-43

(Mk 5,21-43) - Kliknij, aby przeczytać.

W dzisiejszą niedzielę w Ewangelii św. Marka, czytamy o dwóch cudach Jezusa. - Wskrzeszeniu córki Jaira i uzdrowieniu kobiety cierpiącej na krwotok...Ten fragment daje nam do zrozumienia, że potrzeba wiary by zaczęły dziać się cuda...I czasem potrzeba nawet desperackiego kroku z naszej strony, by stał się cud uzdrowienia...Ale co takiego konkretnego czytamy: Do Jezusa przychodzi przełożony synagogi - Jair. Prosi Go o uzdrowienie córeczki, która była umierająca... Jezus natychmiast wyrusza...a wraz z nim ogromny tłum...W tłumie znajduje się kobieta cierpiąca na krwotok...Bardzo chce spotkać się z Jezusem i zostać uzdrowiona, ale nie może się do niego dopchać... Postanawia, więc, że dotknie Jego płaszcza, wierząc, że w ten sposób zostanie uzdrowiona...I tak się naprawdę się staje…

Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa.

9 LIPCA 2018
Poniedziałek XIV tygodnia okresu zwykłego
Wspomnienie dowolne świętych męczenników Augustyna Zhao Rong, prezbitera, i Towarzyszy
Dzisiejsze czytania: Oz 2,16.17b-18.21-22; Ps 145 (144), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9; Mt 9,18-26

Mt 9,18-26 - Kliknij, aby przeczytać.

Dziś w Ewangelii dnia dostajemy znany nam dobrze fragment, który opowiada o dwóch uzdrowieniach. Dziewczynki i kobiety cierpiącej na krwotok...Całkiem niedawno te słowa rozbrzmiewały w naszych kościołach. Co takiego ważnego dziś dostajemy...?? Po pierwsze wiara...to ona nas uzdrawia...to wiara nas wyciąga z największych kłopotów... Jeżeli jesteśmy przepełnieni wiarą w moc Chrystusa, nawet śmierć nie jest wielkim problemem... W kontekście wczorajszego czytania...w którym Jezus nie mógł nic zdziałać, ponieważ mieszkańcy Jego rodzinnego miasta nie wierzyli...dzisiejsze czytanie jest pewnym kontrastem... Tam...totalna niewiara...zatwardziałość serc...i postawa typu: co On może? w końcu to nasz sąsiad...znamy Jego rodzinę...jak…

Nie sądźcie, abyście nie byli sądzeni. Bo takim sądem, jakim sądzicie, i was osądzą.

25 CZERWCA 2018
Poniedziałek XII tygodnia okresu zwykłego
Wspomnienie dowolne Błogosławionej Doroty z Mątowów, wdowy
Dzisiejsze czytania: 2 Krl 17, 5-8. 13-15a. 18; Ps 60 (59), 3-4. 5 i 12. 13-14; Mt 7, 1-5

(Mt 7, 1-5) - Kliknij, aby przeczytać.

Belka w naszym oku to brak miłości w patrzeniu. Spojrzenie bez miłości cechuje osądzanie. Najczęściej bierze się ono z poczucia niepewności i lęku. Pragnąc samemu uchodzić za porządnego, szukamy jasnych kryteriów oceny wartości postępowania. Dlatego staramy się oceniać napotkane postawy innych ludzi. Kiedy uzyskujemy potwierdzenie innych, że takie kryteria są właściwe, sami staramy się o ich zachowanie.

Czasem jednak osądzanie innych jest rodzajem obrony siebie. Ma ono odwrócić uwagę od nas samych i naszych ciemnych stron albo usprawiedliwić nas w naszej słabości: „jeżeli inni takie grzechy popełniają, to moje słabości są niczym". Szczególnie „cenne" są w tym przypadku negatywne sądy na temat księży lub osób zakonnych, przełożonych o…