Przejdź do głównej zawartości

Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło.

Czwartek

Uroczystość św. Józefa, Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny

Dzisiejsze czytania: 2 Sm 7,4-5a.12-14a.16; Ps 89,2-5.27.29; Rz 4,13.16-18.22; Ps 84,5; Mt 1,16.18-21.24a (Łk 2,41-51a)

(Mt 1,16.18-21.24a)
Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów . Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.

Nie może być inaczej by w uroczystość św. Józefa pominąć bez słowa patrona dnia dzisiejszego.
Można się zastanawiać co takiego fascynującego jest w Józefie...Przecież na kartach Ewangelii pojawia się nie więcej jak pięć razy. Mimo wszystko swoją postawą daje nam lekcję bycia mężem i ojcem. W czasie gdy świat cierpi na kryzys męskości, Słowo Boże daje nam za wzór opiekuna Chrystusa - św. Józefa.
Niektórych może jednak zaskakiwać fakt, że człowiek, który nie był biologicznym ojcem...jest stawiany za wzór ojcostwa. A jednak...To jest właśnie fenomen św. Józefa...
Spójrzmy jednak na dzisiejszy fragment z Ewangelii wg. św. Mateusza. Jakub był ojcem Józefa, męża Maryi, z której narodził się Jezus, zwany Chrystusem. Pierwsze zdanie to zakończenie genealogii Jezusa.
Autor wskazuje tutaj na powiązania rodzinne...Józef jest mężem Maryi...Ten fakt podkreśla ewangelista.
Każdy z jego przodków był ojcem...On jest mężem...Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Doskonale znamy historię poczęcia Jezusa...Dokładnie o tym wydarzeniu wspomina św. Łukasz. Mateusz nie wdaje się w szczegóły...Wystarczy jedno zdanie...Poczęła za sprawą Ducha Świętego. Maryja stała się matką Syna Bożego w sposób niepojęty dla człowieka...Dlatego nie trzeba się zastanawiać nad szczegółami "jak to się stało". Ale po prostu...uwierzyć w ten cud.  Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. W tym miejscu poznajemy trochę dokładniej Józefa. Ewangelista określa go, jako człowieka sprawiedliwego. Filozofia definiuje sprawiedliwość jako, oddanie każdemu tego, co mu się słusznie należy....Józef zostaje zatem postawiony w trudnej sytuacji. Maryi jest w ciąży, ale on nie jest ojcem. Prawo niewierność każe śmiercią. Ale Józef wie, że jego żona (w dzisiejszym rozumieniu narzeczona) nie zasługuje na śmierć. Wie, że wydanie jej na śmierć byłoby niesprawiedliwością. Dlatego postanawia oddalić Ją potajemnie. Jeżeli to zrobi...ocali jej życie, ale sam stanie się obiektem ataków ze strony społeczności lokalnej. On będzie na językach, jako ten, który oddalił swoją żonę...żonę spodziewającą się dziecka...Ale ona będzie bezpieczna.
Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów . W tym momencie następuje Boska Interwencja. Zjawia się anioł i wyjawia Józefowi plan zbawienia...To punkt zwrotny w całej historii, którą opisuje Mateusz. Jaka to lekcja dla nas? Czasem wydaje się nam, że nasz pomysł na życie jest najlepszy na świecie. Myślimy, że w ten sposób pomagamy sobie, swoim najbliższym.
Ale musimy też wsłuchać się w to, co mówi do nas Bóg...Wtedy przekonamy się, że Jego plan jest lepszy niż nasz...Czasem będziemy musieli zmierzyć się z przeciwnościami, ale Bóg mówi: nie bój się...To znaczy, że bez względu na konsekwencje warto podjąć ryzyko...i wypełnić Wolę Bożą.

Podoba mi się zakończenie dzisiejszej Ewangelii. Zresztą taka postawa św. Józefa pojawia się na innych miejscach Ewangelii. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański.
Niesamowite...Józef budzi się ze snu i robi to, co polecił anioł Pański...Zaskakujące? Dla mnie tak.
Gdybym znalazł się w podobnej sytuacji, pewnie miałbym sto tysięcy pytań do anioła...Chciałbym by rozwiał moje wątpliwości...Józef po prostu robi to, co słyszy od anioła. Żadnych pytań...żadnych "ale"....
Tak samo postępuje w innym miejscu Ewangelii....kiedy anioł poleca mu uciekać do Egiptu. Bez jednego słowa...bez najmniejszego pytania...zabiera swoją rodzinę i udaje się na emigrację....Swoją postawą św. Józef daje nam lekcję męskości. Na kartach Ewangelii nie wypowiada ani jednego zdania...a jednak jest wzorem do naśladowania. Właśnie przez to, że mało mówi...a dużo robi...

Współcześnie z wielu stron słyszymy narzekanie na facetów...Mówi się o kryzysie męskości...
Psycholodzy szukają źródła tego kryzysu...Wielu wskazuje, że odpowiedzialność ponoszą ojcowie.
I mają sporo racji, bowiem ojciec odgrywa znaczą rolę w życiu każdego dziecka. Trzeba jednak spojrzeć inaczej na bycie ojcem...Ojciec tym bardziej staje się ojcem, im bardziej swoje dziecko powierza Bogu, im bardziej zdaje sobie sprawę, że jest ono dzieckiem Boga, a on wychowuje je dla Boga. I jest to oczywiste w logice relacji osobowych. W wychowaniu dziecka chodzi o wprowadzenie go w pełnię wolności dobrze ukształtowanej na fundamencie prawdziwych wartości. Tak pojęte ojcostwo jest jedną z form realizacji człowieka w bezinteresownym darze z siebie. Dlatego św. Józef pozostaje dla nas prawdziwym wzorem.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, wpadł w straszny gniew.

Poniedziałek Czwarty dzień w oktawie Narodzenia Pańskiego, święto św. Młodzianków, męczennikówDzisiejsze czytania: 1 J 1,5-2,2; Ps 124,2-5.7b-8; Mt 2,13-18

(Mt 2,13-18) Gdy Mędrcy odjechali, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić. On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez Proroka: Z Egiptu wezwałem Syna mego. Wtedy Herod widząc, że go Mędrcy zawiedli, wpadł w straszny gniew. Posłał /oprawców/ do Betlejem i całej okolicy i kazał pozabijać wszystkich chłopców w wieku do lat dwóch, stosownie do czasu, o którym się dowiedział od Mędrców. Wtedy spełniły się słowa proroka Jeremiasza: Krzyk usłyszano w Rama, płacz i jęk wielki. Rachel opłakuje swe dzieci i nie chce utulić się w żalu, bo ich już nie ma.
Ewangelia dnia odnosi się do wspom…

Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!

09 STYCZNIA 2020
Czwartek
Czwartek - wspomnienie dowolne św. Adriana z Canterbury, opata
Czytania: (1 J 4,11-18); (Ps 72,1-2,10-11,12-13); (1 Tm 3,16); (Mk 6,45-52);



Zdaniem - kluczem dzisiejszego fragmentu jest "Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!"
A jak często my się boimy? Jak często pewne sprawy nas przerastają?  W takich oto sytuacjach przychodzi do nas Jezus...przychodzi łamiąc schematy....idzie krocząc po jeziorze naszego życia...Jak zachowujemy się w tej sytuacji? Krzyczymy tak jak apostołowie? Czy może cieszymy się na Jego widok?

Ale spójrzmy na tekst na dziś od początku: Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzali Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim odprawi tłum. To zdanie nakreśla nam sytuację po rozmnożeniu chleba. Jezus przynagla uczniów by wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go. On chce w tym czasie odprawić tłum...

Gdy rozstał się z nimi, odszedł na górę, aby się modlić. To ważna wskazówka i dla nas…

Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.

PoniedziałekDzisiejsze czytania: 1 Sm 1,24-28; 1 Sm 2,1.4-8; Łk 1,46-56
(Łk 1,46-56) Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.  Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.  Oto bowiem błogosławić mnie będą  odtąd wszystkie pokolenia,  gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.  Święte jest Jego imię  a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia  [zachowuje] dla tych, co się Go boją.  On przejawia moc ramienia swego,  rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich.  Strąca władców z tronu,  a wywyższa pokornych.  Głodnych nasyca dobrami,  a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje jak przyobiecał naszym ojcom  na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki.  Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.
Magnificat...Modlitwa Maryi, która modli się pod natchnieniem Ducha Świętego... To jedyny tekst modlitwy, jaką wypowiada Maryja na kartach Biblii.. Ale mimo to jest w tym tekście coś…