Przejdź do głównej zawartości

Wspieraj bloga przez partronite.pl

Piątek. 1 Kor 1,17-25; Ps 33,1-2.4-5.10-11; Łk 21,36; Mt 25,1-13


(1 Kor 1,17-25)
Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża. Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. Napisane jest bowiem: Wytracę mądrość mędrców, a przebiegłość przebiegłych zniweczę. Gdzie jest mędrzec? Gdzie uczony? Gdzie badacz tego, co doczesne? Czyż nie uczynił Bóg głupstwem mądrości świata? Skoro bowiem świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawić wierzących. Tak więc, gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan, dla tych zaś, którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków, Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą. To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi.

Dziś chciałbym zatrzymać się na fragmencie Pierwszego Listu do Koryntian. Czytając ten fragment uznałem, że jest w nim wiele ważnych myśli, nad którymi chciałbym się pochylić. Już od pierwszego zdania tego listu czuję, że Bóg, poprzez św.Pawła, który pisał do mieszkańców Koryntu, chce mi przekazać wiele ważnych spraw...
"Nie posłał mnie Chrystus abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię..." - to także powołanie każdego z nas. Ten, kto usłyszał Dobrą Nowinę o Chrystusie, kto doświadczył Jego miłości, nie może cicho siedzieć...po prostu nie da się...naturalną potrzebą jest rozgłaszanie dalej Wielkich Dzieł Boga. Zatem Paweł podkreśla to...że jego podstawowym celem jest głoszenie Ewangelii.
Wszystkim...bez względu na to kim są i co robią...Bo niesienie Dobrej Nowiny aż po krańce ziemi to obowiązek wszystkich, którzy mienią się chrześcijanami. Autentyczny chrześcijanin, to ktoś zakochany w Chrystusie...a kiedy jest się zakochanym, chce się by cały świat o tym wiedział.
Paweł podkreśla jednak, że nie głosił w mądrości słowa...by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża.
dalsze wersety wyjaśniają dlaczego Paweł nie głosił "w mądrości słowa"...i dlaczego "mądrość słowa" mogłaby zniweczyć "Chrystusowy krzyż".
Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia. Patrząc logicznie, przez pryzmat rozumu...rozważań intelektualnych, analiz filozoficznych...owszem...Nauka krzyża - czyli poświęcenie się Chrystusa w celu zbawienia ludzkości...dobrowolne pójście na krzyż...to coś nienormalnego...to głupstwo, jak napisał św. Paweł. Patrząc przez pryzmat rozumu...żadne poświęcenie nie jest normalne...
Liczy się osiągnięcie sukcesów, zdobywanie wyróżnień...rozwój osobisty...
Tylko szaleńcy godzą się coś stracić dla wyższych idei...Tak rozumuje świat...teraz...
Tak rozumował świat w czasach św. Pawła.
Dostąpienie zbawienia zatem nie następuje przez rozum...przez jakąś iluminację...oświecenie intelektu...ale poprzez serce...i jego najcichsze poruszenia...w końcu w innym z listów św.Paweł napisze: jeżeli ustami swymi wyznasz, że Jezus jest Panem i w sercu swoim uwierzysz, że Bóg wskrzesił Go z martwych, dostąpisz zbawienia. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia. (Rz 10, 9-10)
Ale wróćmy do Listu do Koryntian. Napisane jest bowiem: Wytracę mądrość mędrców, a przebiegłość przebiegłych zniweczę. Gdzie jest mędrzec? Gdzie uczony? Gdzie badacz tego, co doczesne?  W starciu z Mądrością Bożą i Mocą Bożą, wszelka mądrość ludzka staje się malutka, jak ziarnko piasku...a każdy, kto poprzez swoją pozorną mądrość, stara się umieścić na miejscu Boga, nie skończy dobrze...budowniczym wieży Babel wydawało się, że są mądrzy...osiągnęli szczyt możliwości technicznych, mieli najlepszych inżynierów w epoce...postanowili rzucić wyzwanie Bogu...i Bóg "wytracił ich mądrość" mieszając im języki...
Skoro bowiem świat przez mądrość nie poznał Boga w mądrości Bożej, spodobało się Bogu przez głupstwo głoszenia słowa zbawić wierzących. Świat mądrych, oczytanych, wykształconych i w ogóle wszystkich tych, którzy uważani byli za elity odrzucił naukę Boga...uznał ją za głupstwo...
Tak samo i dziś...wielcy profesorowie i im podobni "mędrcy" argumenty religijne w dyskusjach z góry przekreślają...uważając wiarę za średniowieczny zabobon...
Dlatego Bóg postanawia przez "głupotę" zbawić wierzących...Na apostołów powołuje ludzi prostych, nieoczytanych...zwykłych robotników, rybaków...I to oni idą na cały świat i głoszą z mocą...św. Paweł był wprawdzie człowiekiem wykształconym...ale dopóki trzymał się Prawa i był gorliwym (może nawet nadgorliwym) wyznawcą Judaizmu...tak długo był prześladowcą chrześcijan. Kiedy spotkał Chrystusa, jego sposób myślenia zmienił się o 180 stopni...
Postanowił głosić naukę zbawienia...która była uznawana za głupstwo i pogardzana.
Tak więc, gdy Żydzi żądają znaków, a Grecy szukają mądrości, my głosimy Chrystusa ukrzyżowanego, który jest zgorszeniem dla Żydów, a głupstwem dla pogan, dla tych zaś, którzy są powołani, tak spośród Żydów, jak i spośród Greków, Chrystusem, mocą Bożą i mądrością Bożą.
To zdanie też jest takie...ponadczasowe...Dziś również obracamy się w różnych środowiskach.
Wśród nas są sceptycy, ignoranci, wojujący ateiści, zimni katolicy...Każdy inaczej przyjmuje naukę o Chrystusie...I pewnie z różnymi reakcjami się spotkamy...Nie może nas to jednak w żaden sposób zniechęcać...Bo ważne jest to, że dla nas Chrystus jest mocą Bożą i mądrością Bożą.
I tylko to mamy przekazywać...Często wdawanie się w zawiłe dyskusje teologiczne, prowadzenie wojenek ideologicznych...kłótnie i obrzucanie się argumentami za i przeciw....To wszystko może nas zaprowadzić na manowce...My musimy ogłosić zwycięstwo Chrystusa we wszystkich sferach życia naszego, naszych przyjaciół, ale i naszych wrogów...po prostu ogłosić to, że On jest Panem wszystkiego i wszystkich...i uwierzyć w to, że w Jego imię będą się działy Wielkie Cuda.

To bowiem, co jest głupstwem u Boga, przewyższa mądrością ludzi, a co jest słabe u Boga, przewyższa mocą ludzi. To jest chyba doskonała pointa tej perykopy, ale nie moich rozważań...
Mam bowiem kilka luźnych myśli dotyczących mądrości...

W jednej z polskich komedii jeden z bohaterów mówi do swojego syna: "Bo widzisz być magistrem a być mądrym to dwie zupełnie różne rzeczy"...I w tym humorystycznym zdaniu mniej więcej streszcza się dzisiejsze czytanie. Mądrość będąca synonimem wykształcenia...nabyta poprzez lata nauki, studiowanie mądrych książek itp może być przeszkodą w doświadczeniu Boga...
Dlatego by otworzyć się na Jego działanie, by otworzyć się na Jego miłość, trzeba wyłączyć rozum,
przestać na jakiś czas drążyć, porównywać, analizować...a po prostu zestroić swoje serce z Jego Sercem. W kwestii mądrości mam jeszcze takie skojarzenie...O wielu ludziach w podeszłym wieku mówi się, że są mądrzy, mimo że nie zawsze kończyli szkoły...Bo prawdziwa mądrość to nie tylko wykształcenie. To także mądrość życiowa, mądrość wynikająca z słuchania Ducha Świętego. Mądrość, która jest zestrojona z Bożą Mądrością...Mając taką Mądrość zawsze będziemy wiedzieć co jest dobre a co złe...Będziemy rozumieć różne mechanizmy, jakie rządzą światem...

Choć wszystko robi się coraz bardziej zawiłe...choć od czasów oświecenia, racjonalizm walczy o to by stać się nową religią...to jednak wciąż nad tym wszystkim jest Bóg, który "strąca władców z tronu a wywyższa pokornych". Dla którego ludzka mądrość jest głupstwem...
Owszem....można Boga odnaleźć w mądrych księgach...można zachwycić się Jego wielkością oglądając Discovery Science, można pokochać Go jeszcze mocniej patrząc w gwiazdy i uświadamiając sobie, że niektóre z nich są miliony lat świetlnych od Ziemi...a niektóre są dużo, dużo większe od naszego Słońca. Wszystko to zależy wyłącznie od nas...od tego, czy nasze serce i nasz rozum są zestrojone z Bogiem...Jeżeli tak, wtedy nasza wiara i nasz rozum - te dwa skrzydła, uniosą nas ku kontemplacji Prawdy.








Komentarze

Najczęściej czytane posty

Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie!

Piątek Wspomnienie św. Brunona Bonifacego z Kwerfurtu, biskupa i męczennikaDzisiejsze czytania: Rdz 46,1-7.28-30; Ps 37,3-4.18-19.27-28.39-40; J 14,26; Mt 10,16-23
(Mt 10,16-23) Jezus powiedział do swoich apostołów: Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie! Miejcie się na baczności przed ludźmi! Będą was wydawać sądom i w swych synagogach będą was biczować. Nawet przed namiestników i królów będą was wodzić z mego powodu, na świadectwo im i poganom. Kiedy was wydadzą, nie martwcie się o to, jak ani co macie mówić. W owej bowiem godzinie będzie wam poddane, co macie mówić, gdyż nie wy będziecie mówili, lecz Duch Ojca waszego będzie mówił przez was. Brat wyda brata na śmierć i ojciec syna; dzieci powstaną przeciw rodzicom i o śmierć ich przyprawią. Będziecie w nienawiści u wszystkich z powodu mego imienia. Lecz kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony. Gdy was prześladować będą w tym mieście, uciekajcie do innego. Zaprawdę, pow…

Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz.

Poniedziałek Wspomnienie św. Bonawentury, biskupa i doktora KościołaDzisiejsze czytania: Wj 1,8-14.22; Ps 124,1-8; Mt 10,40; Mt 10,34-11,1
(Mt 10,34-11,1)
Jezus powiedział do swoich apostołów: Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową; i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy. Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je. Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał. Kto przyjmuje proroka, jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego, jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma. Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tyc…

A oto imiona dwunastu apostołów....

6 LIPCA 2016
Środa
Wspomnienie bł. Marii Teresy Ledóchowskiej, dziewicy
Dzisiejsze czytania: Oz 10,1-3.7-8.12; Ps 105,2-7; Mk 1,15; Mt 10,1-7

 (Mt 10,1-7)
Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie.

Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie.

Sobota Wspomnienie bł. Jolanty, zakonnicyDzisiejsze czytania: 2 Kor 5,14-21; Ps 103,1-4.8-9.11-12; Ps 119,36a.29b; Mt 5,33-37
(Mt 5,33-37) Jezus powiedział do swoich uczniów: Słyszeliście, że powiedziano przodkom: "Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi". A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie, ani na niebo, bo jest tronem Bożym; ani na ziemię, bo jest podnóżkiem stóp Jego; ani na Jerozolimę, bo jest miastem wielkiego Króla. Ani na swoją głowę nie przysięgaj, bo nie możesz nawet jednego włosa uczynić białym albo czarnym. Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie. A co nadto jest, od Złego pochodzi.
Jezus zatrzymuje się na przykazaniu ósmym...mało tego rozszerza je. Przykazanie mówi by nie przysięgać fałszywie...by nie dawać fałszywego świadectwa...Ale to mało by być uczniem Chrystusa...Jezus rozszerza przykazanie mówiąc: Wcale nie przysięgajcie...

Jest jeszcze jedno pouczenie...i myślę, że na nim warto się zatrzymać na dłużej: Niech wasza…

Dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy.

Środa w oktawie WielkanocyDzisiejsze czytania: Dz 3,1-10; Ps 105,1-4.8-9; Ps 118,24; Łk 24,13-35

(Łk 24,13-35) W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze? Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało. Zapytał ich: Cóż takiego? Odpowiedzieli Mu: To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim …