Przejdź do głównej zawartości

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie zdradzi.

16 KWIETNIA 2019
Wtorek
Wielki Wtorek
Czytania: (Iz 49,1-6); (Ps 71,1-6.15.17); Aklamacja; (J 13,21-33.36-38);

(J 13,21-33.36-38) - Kliknij, aby przeczytać.

Dużo się dzieje w tym fragmencie z Ewangelii. Najpierw Jezus zapowiada zdradę...
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeden z was Mnie zdradzi. To naturalne, że wszyscy są zdziwieni i pytają się siebie nawzajem: Kto to jest? Który z nas? No i z pewnością wszyscy się zarzekają: "To na pewno nie ja..." Jezus odparł: To ten, dla którego umaczam kawałek /chleba/, i podam mu Umoczywszy więc kawałek /chleba/, wziął i podał Judaszowi, synowi Szymona Iskarioty. Jezus ujawnia zdrajcę, ale mimo to nikt na to jakby nie zwracał uwagi...Bo gdy Judasz wychodzi...wszyscy myślą, że poszedł zrobić zakupy na święta. Ponieważ Judasz miał pieczę nad trzosem, niektórzy sądzili, że Jezus powiedział do niego: Zakup, czego nam potrzeba na święto, albo żeby dał coś ubogim. A on po spożyciu kawałka /chleba/ zaraz wyszedł. A była noc. Zaskakujące...Nie wiem czy uczniowie byli tak przejęci słuchaniem...czy może mieli klapki na oczach. (jak ci w Emaus po zmartwychwstaniu) ale przecież chwilę wcześniej Jezus mówi o zdradzie...potem podkreśla fakt, że zdrajcą jest ten, któremu poda umoczony chleb...I podał go Judaszowi...

A oni nic...nie zareagowali...nie skojarzyli faktów...
Może tak musiało się stać...Bo po wyjściu Judasza Jezus wygłasza swoją "mowę arcykapłańską".
Ważne jest jeszcze jedno słowo: "była noc"...Noc to symboliczny czas działania Zła...
W swoim życiu również mamy takie momenty, które moglibyśmy nazwać "nocą"... albo "mrokiem".
To pewien kontrast...w Wieczerniku jest jasno...jest Wspólnota uczniów...jest Jezus...ale wystarczy odtworzyć drzwi...wyjść na zewnątrz...i wychodzi się w rzeczywistość nocy...Podobnie jest z nami.
Poza Wspólnotą...poza Kościołem...znajdujemy się w rzeczywistości mroku...ciemności...
Tam gdzie nie ma z nami Chrystusa...jest noc...

Jeżeli odrzucamy Jezusa...jeżeli podejmujemy decyzję o wyjściu z "Wieczernika"...
znajdujemy się właśnie w takiej sytuacji jak Judasz...jest ciemno...środek nocy...
nie widzimy drogi...idziemy po omacku...w konsekwencji często dochodzimy w miejsca, w które nie chcielibyśmy iść...znajdujemy się w sytuacjach, w jakich nie chcieliśmy się znaleźć...Judasz również - po fakcie - zrozumiał, że zdrada Jezusa nie przyniosła mu tego, czego chciał...

Ale wróćmy do Wieczernika...w sytuacji, gdy Judasz opuścił Wspólnotę...Jezus mówi:  Syn Człowieczy został teraz otoczony chwałą, a w Nim Bóg został chwałą otoczony. Jeżeli Bóg został w Nim otoczony chwałą, to i Bóg Go otoczy chwałą w sobie samym, i to zaraz Go chwałą otoczy. Znamy kontekst...
Przed chwilą Jezus zapowiedział "jeden z was Mnie zdradzi..." konsekwencje tej zdrady są znane każdemu z nas...a Jezus mówi: właśnie w ten sposób Syn Człowieczy zostanie otoczony chwałą...poprzez zdradę, poprzez cierpienie...i śmierć...no ale przede wszystkim przez zmartwychwstanie...To trudna mowa...
patrząc po ludzku...pozornie brakuje tu jakiejkolwiek logiki...Jak zdrada i śmierć może oznaczać otoczenie chwałą? Przecież zdrada i śmierć to oznaki hańby. Ale to, co dla ludzi nielogiczne...dla Boga jest logiczne.

Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Będziecie Mnie szukać, ale - jak to Żydom powiedziałem, tak i teraz wam mówię - dokąd Ja idę, wy pójść nie możecie. Rzekł do Niego Szymon Piotr: Panie, dokąd idziesz? Odpowiedział mu Jezus: Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz. Jezus daje do zrozumienia...że ta wieczerza jest pożegnaniem...Nie możecie pójść ze mną...
Mówi uczniom...Ale Piotr - w imieniu wszystkich - dopytuje...No, ale dokąd idziesz? Patrząc na całą Ewangelię trudno tak do końca pojąć to pytanie...bo przecież Jezus kilka razy wspominał o swojej męce i śmierci i zmartwychwstaniu...i Piotr nawet upominał Go...by tak nie mówił...A teraz znowu pyta?

Powiedział Mu Piotr: Panie, dlaczego teraz nie mogę pójść za Tobą? życie moje oddam za Ciebie. Odpowiedział Jezus: życie swoje oddasz za Mnie? Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Kogut nie zapieje, aż ty trzy razy się Mnie wyprzesz. Piotr wyznaje: życie moje oddam za Ciebie...Czy to było szczere? Pewnie tak...spontaniczne wyznanie prostego człowieka, który kocha swojego nauczyciela.
Dlatego musiało boleć proroctwo Jezusa: wyprzesz się mnie trzy razy...Te słowa Jezusa padają i w naszym kierunku...Bo ile razy mówiliśmy, że Go kochamy...a ile razy mimo to zapieraliśmy się Go?

Taka jest nasza natura...ale mimo wszystko bliższy powinien być nam Piotr...
Piotr, który zapłakał po zdradzie...a potem trzy razy wyznał miłość Nauczycielowi.
A Judasz? Każdy z nas zna jego losy...

obyśmy potrafili wracać jak Piotr...a nie uciekali się do prostych rozwiązań, jak Judasz...
(i nie chodzi tylko o odebranie sobie życia, ale o różnego rodzaju ucieczki...
które w konsekwencji sprowadzają na nas nieszczęście)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.

PoniedziałekDzisiejsze czytania: 1 Sm 1,24-28; 1 Sm 2,1.4-8; Łk 1,46-56
(Łk 1,46-56) Wtedy Maryja rzekła: Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy.  Bo wejrzał na uniżenie Służebnicy swojej.  Oto bowiem błogosławić mnie będą  odtąd wszystkie pokolenia,  gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny.  Święte jest Jego imię  a swoje miłosierdzie na pokolenia i pokolenia  [zachowuje] dla tych, co się Go boją.  On przejawia moc ramienia swego,  rozprasza [ludzi] pyszniących się zamysłami serc swoich.  Strąca władców z tronu,  a wywyższa pokornych.  Głodnych nasyca dobrami,  a bogatych z niczym odprawia. Ujął się za sługą swoim, Izraelem, pomny na miłosierdzie swoje jak przyobiecał naszym ojcom  na rzecz Abrahama i jego potomstwa na wieki.  Maryja pozostała u niej około trzech miesięcy; potem wróciła do domu.
Magnificat...Modlitwa Maryi, która modli się pod natchnieniem Ducha Świętego... To jedyny tekst modlitwy, jaką wypowiada Maryja na kartach Biblii.. Ale mimo to jest w tym tekście coś…

Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony.

17 LISTOPADA 2019
Niedziela
Niedziela - Niedziela zwykła
Czytania: (Ml 3,19-20a); (Ps 98 (97), 5-6. 7-8. 9); (2 Tes 3,7-12); Aklamacja (Łk 21,28); (Łk 21,5-19);


Kilka myśli w związku z dzisiejszym tekstem:

1. Żydzi podziwiają świątynię. Mówią, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami.
My również podziwiamy nasze świątynie. I słusznie...Kościoły - zwłaszcza te stare - są piękne.
Ale świątynia to nie tylko architektura...To nie tylko mury. Jezus wypowiada proroctwo.
Wskazuje, że ze świątyni nie zostanie "kamień na kamieniu". Rzymianie burzą świątynię w roku 70.
Jednak w wypowiedzi Jezusa jest coś więcej...To echo rozmowy z Samarytanką, kiedy to Chrystus mówi, że prawdziwi czciciele będą oddawać chwałę Bogu w "Duchu i w prawdzie". Mury świątyni można zwalić.
Kościół można przerobić na kino albo na magazyn (jak działo się w Rosji Sowieckiej). Ale duchowej świątyni nie można zniszczyć. To obiecał Jezus mówiąc: "bramy piekielne go (Kościoła) nie przemogą&q…

Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie.

1 GRUDNIA 2019
Niedziela
I Niedziela adwentu
Czytania: (Iz 2,1-5); (Ps 122,1-2.4-5.6-7.8-9); (Rz 13,11-14); Aklamacja (Ps 85,8); (Mt 24,37-44);


Rozpoczynamy adwent. Ewangelia na dziś wskazuje nam drogę, jaką ten szczególny czas nakreśla.
Mamy być gotowi na powtórne przyjście Jezusa. Ktoś powie... Zaraz, zaraz... ale przecież adwent to czas oczekiwania na Boże Narodzenie, oczekiwanie dnia, w którym wspominamy wcielenie Syna Bożego. OK... Zgadza się. Ale adwent ma jeszcze jeden wymiar. O wiele ważniejszy niż ten, o którym wszyscy pamiętamy. A jeśli ktoś z nas nie chciałby pamiętać, wystarczy, że wejdzie do najbliższej galerii handlowej, to sobie przypomni. Tym o wiele ważniejszym wymiarem jest właśnie to, że oczekujemy na powtórne przyjście Jezusa.

W czasie ostatnich dni... a nawet tygodni, wsłuchiwaliśmy się w teksty mówiące o znakach końca czasów. Niektóre fragmenty Ewangelii słyszeliśmy nawet po dwa razy. A wiadomo, że słowo powtórzone więcej niż raz, to słowo ważne. Takie, które mus…