Przejdź do głównej zawartości

Rzekł do nich Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie.

Wtorek

Dzisiejsze czytania: Dz 11,19-26; Ps 87,1-7; J 10,27; J 10,22-30

(J 10,22-30)
 

Obchodzono wtedy w Jerozolimie uroczystość Poświęcenia świątyni. Było to w zimie. Jezus przechadzał się w świątyni, w portyku Salomona. Otoczyli Go Żydzi i mówili do Niego: Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie. Rzekł do nich Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich. I nikt nie może ich wyrwać z ręki Ojca mego. Ja i Ojciec jedno jesteśmy.


W tym fragmencie widzimy konfrontację Jezusa z Żydami. (A dokładnie z przedstawicielami elity religijnej) Czytamy: 
 
Dokąd będziesz nas trzymał w niepewności? Jeśli Ty jesteś Mesjaszem, powiedz nam otwarcie. Takie żądanie to wyraz niesłychanego zaślepienia ze strony Żydów, bo przecież wszyscy (lub zdecydowana większość) widziała to, co czyni i słyszała to, co mówi Jezus. Gdzie zatem jest jeszcze ta cała niepewność? Co jeszcze musi zrobić lub powiedzieć Jezus, by nie było żadnej wątpliwości Kim jest?
 

Rzekł do nich Jezus: Powiedziałem wam, a nie wierzycie. A te słowa są bardzo ciekawe. Jezus odpowiada, że przecież już powiedział, ale to oni nie wierzą. Jezus wypowiadał wiele słów, wskazywał w nich na to, jaka jest Jego misja, po co został posłany. Przemawiał też poprzez znaki, ale niektórzy i tak nie wierzyli. Jezus daje, więc do zrozumienia, że nic już więcej im nie powie, poza tym, co już powiedział. 
 
Czyny, których dokonuję w imię mojego Ojca, świadczą o Mnie. O czynach jest mowa dokładnie w tym fragmencie. Czyny Jezus dokonuje w imię Ojca. To nie są czyny dokonywane w swoim własnym imieniu, ale każde uzdrowienie, każdy cud, który dokonuje się za sprawą Jezusa, jest dokonany w imię Ojca. Na większą Chwałę Ojca. Ale niektórzy i tak nie wierzą.
Ani czynom ani słowom...

Ale wy nie wierzycie, bo nie jesteście z moich owiec. Mocne słowa. Dosadne wyjaśnienie dlaczego Żydzi nie wierzą. Oni nie są z Jezusowego Stada... "nie jesteście z moich owiec". W kontekście ostatniej niedzieli (niedzieli Dobrego Pasterza) porównanie do owiec jest naturalną kontynuacją tamtego wątku. Jezus wyraźnie rozdziela ludzi, którzy należą do "Jego owiec" od tych, którzy do nich nie należą. Czym zatem charakteryzują się ci, którzy należą do owiec Jezusa?

Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Jego owce słuchają Jego głosu. Wsłuchiwanie się w głos Jezusa. Ale nie tylko wsłuchiwanie się, ale posłuszeństwo temu głosowi. To także rozpoznawanie głosu Jezusa. - bynajmniej nie chodzi o rozpoznawanie głosu po barwie czy tonie, ale po tym, co On mówi. Czy Jezus naprawdę powiedziałby właśnie coś takiego? Czy chciałby od nas czegoś takiego? (dobrze się to tłumaczy w kontekście współczesnych objawień prywatnych)
Jezus mówi też, że zna swoje owce. "Ja znam je" znaczy nie tyle, "wiem, która jest która" (choć w pewnym sensie też chodzi o taką znajomość, ale w zdecydowanie mniejszym stopniu) ale o głęboką relację. Język polski jest pod tym względem ubogi, ale w oryginale słówko "znam" ma dwa znaczenia. Pierwsze to właśnie powierzchowna znajomość, (jak w piosence: "znamy się tylko z widzenia") drugie znaczenie to poznanie dogłębne. Relacja przyjaźni, miłości... Znasz kogoś, bo z nim przebywasz, dzielisz z nim wszystkie radości i smutki. (choć w praktyce wiemy, że po wielu latach przyjaźni czy miłości, nawet w rodzinie często i tak słabo się znamy) I o taką właśnie głęboką znajomość chodzi Jezusowi. On wie, czego każdemu potrzeba, bo zna swoje owce. 

Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne. Owce idą za Nim, On im daje życie wieczne. Transakcja wiązana. Na najdoskonalszych warunkach. Z naszej strony - strony owiec - jest tylko jeden prosty warunek: zaufać. Iść za Nim, dokądkolwiek poprowadzi. (nawet jeżeli będzie to droga krzyżowa) On daje w zamian najlepszy skarb: życie wieczne. I nie jest to coś, co będzie potem, ale prezent na już i teraz. Życie wieczne może zacząć się już dziś. To najlepsza nowina na świecie.

Nie zginą one na wieki i nikt nie wyrwie ich z mojej ręki. Nikt nie wyrwie ich z Jego ręki. Jeżeli tylko owce będą iść z Nim. To ważne zapewnienie dla każdego z nas. Idąc za Jezusem, słuchając Jego głosu, mamy pewność tego, że nikt i nic tego stanu nie będzie w stanie zmienić. (no chyba, że podejmiemy decyzję, by odłączyć się od stada) A to wszystko dlatego, bo 
 Ojciec mój, który Mi je dał, jest większy od wszystkich.


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba tylko jednego.

9 PAŹDZIERNIKA 2018
Wtorek XXVII tygodnia okresu zwykłego
wspomnienie dowolne błogosławionego Wincentego Kadłubka, biskupa
Dzisiejsze czytania: Ga 1, 13-24; Ps 139 (138), 1b-3. 13-14b. 14c-15; Łk 10, 38-42

(Łk 10, 38-42) - Kliknij, aby przeczytać. 

Dzisiejsza Ewangelia przybliża nam historię Marii i Marty...Siostry z Betanii zaprosiły Jezusa do swojego domu. Maria, która siadła u nóg Pana i przysłuchiwała się Jego mowie. Natomiast Marta uwijała się koło rozmaitych posług. Każda z nich przyjmuje inną postawę. Jedna krząta się po kuchni, wyciera kurze, przynosi różne potrawy na stół...."uwija się koło rozmaitych posług". Maria siada u stóp Jezusa i słucha...Taka postawa Marii nie podoba się jej siostrze.

Przystąpiła więc do Niego i rzekła: Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy usługiwaniu? Powiedz jej, żeby mi pomogła.

Jezus jednak nie upomina Marii, ale zwraca się do Marty: Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba tylko jedneg…

Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i moje dzieci leżą ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie.

11 PAŹDZIERNIKA 2018
Czwartek XXVII tygodnia okresu zwykłego
wspomnienie dowolne świętego Jana XXIII, papieża
Dzisiejsze czytania: Ga 3, 1-5; Łk 1, 69-70. 71-73. 74-75; Łk 11, 5-13

(Łk 11, 5-13) - Kliknij, aby przeczytać.

Dziś w Ewangelii Jezus uczy nas modlitwy prośby. Tak często modlimy się prosząc Boga o wiele spraw.
Jedne są ważniejsze, inne mniej ważne...Nie mnie oceniać. Często jednak doświadczamy sytuacji, w której wydaje nam się, że modlitwa nie została spełniona? Czyżby Bóg nas nie wysłuchał? A może po prostu nie chciał spełnić naszej prośby? Odpowiedzi na nurtujące nas pytania daje dziś Jezus w Ewangelii.

Ktoś z was, mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie mu: Przyjacielu, użycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przyszedł do mnie z drogi, a nie mam, co mu podać. Lecz tamten odpowie z wewnątrz: Nie naprzykrzaj mi się! Drzwi są już zamknięte i moje dzieci leżą ze mną w łóżku. Nie mogę wstać i dać tobie. Mówię wam: Chociażby nie wstał i nie dał z tego powodu, że j…

Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie.

14 PAŹDZIERNIKA 2018
Niedziela XXVIII tygodnia okresu zwykłego
Dzisiejsze czytania: Mdr 7, 7-11; Ps 90 (89), 12-13. 14-15. 16-17; Hbr 4, 12-13; Mk 10, 17-30

(Mk 10, 17-30) - Kliknij, aby przeczytać.

Historii bogatego młodzieńca nie trzeba chyba nikomu przybliżać. Bardzo często słyszymy ją w kościele, ale także analizujemy w szkole, na lekcjach polskiego. Czy jednak treści w niej zawarte oddziałują na nas? Czy odnajdujemy w niej siebie?

Kiedy bogaty młodzieniec odchodzi, Jezus mówi: Jakże trudno wejść do królestwa Bożego tym, którzy w dostatkach pokładają ufność...Nie mówi:
bogaci są źli, paskudni i w ogóle beznadziejni i nie wejdą do królestwa Bożego, bo ono jest dla biednych, słabych, chorych...Jezus mówi: Jakże trudno będzie im wejść...Czyli...wejdą, ale muszą się postarać...muszą powalczyć o swoje miejsce w Niebie. Niektórym może się wydawać, że Jezus krytykuje bogactwo...Nie...Jezus krytykuje przywiązanie do bogactwa...Przeniesienie środka ciężkości...Uczynienie z dóbr materialnyc…