Przejdź do głównej zawartości

Idź na ulicę Prostą i zapytaj w domu Judy o Szawła z Tarsu, bo właśnie się modli.

Piątek

Dzisiejsze czytania: Dz 9,1-20; Ps 117,1-2; J 6,54; J 6,52-59

(Dz 9,1-20)
Szaweł ciągle jeszcze siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich. Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jerozolimy mężczyzn i kobiety, zwolenników tej drogi, jeśliby jakichś znalazł. Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz? Kto jesteś, Panie? - powiedział. A On: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić. Ludzie, którzy mu towarzyszyli w drodze, oniemieli ze zdumienia, słyszeli bowiem głos, lecz nie widzieli nikogo. Szaweł podniósł się z ziemi, a kiedy otworzył oczy, nic nie widział. Wprowadzili go więc do Damaszku, trzymając za ręce. Przez trzy dni nic nie widział i ani nie jadł, ani nie pił. W Damaszku znajdował się pewien uczeń, imieniem Ananiasz. Ananiaszu! - przemówił do niego Pan w widzeniu. A on odrzekł: Jestem, Panie! A Pan do niego: Idź na ulicę Prostą i zapytaj w domu Judy o Szawła z Tarsu, bo właśnie się modli. /I ujrzał w widzeniu, jak człowiek imieniem Ananiasz wszedł i położył na nim ręce, aby przejrzał/. Panie - odpowiedział Ananiasz - słyszałem z wielu stron, jak dużo złego wyrządził ten człowiek świętym Twoim w Jerozolimie. I ma on także władzę od arcykapłanów więzić tutaj wszystkich, którzy wzywają Twego imienia. Idź - odpowiedział mu Pan - bo wybrałem sobie tego człowieka za narzędzie. On zaniesie imię moje do pogan i królów, i do synów Izraela. I pokażę mu, jak wiele będzie musiał wycierpieć dla mego imienia. Wtedy Ananiasz poszedł. Wszedł do domu, położył na nim ręce i powiedział: Szawle, bracie, Pan Jezus, który ukazał ci się na drodze, którą szedłeś, przysłał mnie, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym. Natychmiast jakby łuski spadły z jego oczu i odzyskał wzrok, i został ochrzczony. A gdy go nakarmiono, odzyskał siły. Jakiś czas spędził z uczniami w Damaszku i zaraz zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym.


Co takiego ważnego mówi nam dzisiejszy fragment z Dziejów Apostolskich? Czy w historii nawrócenia się Szawła...czyli przyszłego Pawła...można wyczytać coś więcej niż wszyscy już wiemy? No to zobaczmy...
Ja jestem głęboko przekonany, że można znaleźć coś nowego...Bo Pismo Święte zawsze zaskakuje...swoją nowością :) Szaweł ciągle jeszcze siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich. Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jerozolimy mężczyzn i kobiety, zwolenników tej drogi, jeśliby jakichś znalazł. Poznajemy Szawła jako zaciekłego przeciwnika Kościoła...autor natchniony używa słów: "siał grozę i dyszał żądzą zabijania..." OK...mówi się, że był gorliwym wyznawcą judaizmu...ale nawet najbardziej gorliwy wyznawca nie "dyszy żądzą...zabijania" i nie "sieje grozy".  Takie określenia mogą bardziej pasować do fanatycznych wyznawców, którzy wysadzają się w powietrze albo wpadają do wiosek i masakrują mieszkańców maczetami...Gorliwy wyznawca może toczyć spory doktrynalne...może się nawet ostro pokłócić, ale fanatyk jest gotowy wydrapać oczy przeciwnikom, bo myślą inaczej i czują inaczej...
Taki właśnie był Szaweł...gotowy mordować z zimną krwią wyznawców Chrystusa...gotowym wtrącać ich do więzień...gotowym zniszczyć "niebezpieczną sektę". A czy dziś mamy jakieś skojarzenia z jego postawą?
Myślę, że każdy z nas znajdzie...I to nie tylko wśród radykalnych islamistów, czy wojujących antyklerykałów...A może wśród nas - wierzących w Chrystusa - są tacy, którzy toczą tak zaciekłe spory, że gotowi są "zlikwidować" inaczej myślących...byle tylko "MOJA PRAWDA" była na wierzchu...

Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz? Kto jesteś, Panie? - powiedział. A On: Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić. Sam Jezus objawia się Szawłowi i podkreśla, że prześladowanie Kościoła jest jednoznaczne z prześladowaniem samego Chrystusa...ktoś może powiedzieć, ale ja przecież nie prześladuję Chrystusa...ja tylko wyrażam swoją opinię...mówię, co mi się nie podoba...co mam do chrześcijan...ale do samego Chrystusa nic nie mam...Nic bardziej mylnego...Chrystus jest Głową Kościoła.
Zatem prześladowanie Kościoła = prześladowaniu Chrystusa.
złe wyrażanie się o Kościele = złemu wyrażaniu o Chrystusie.
żarty z Kościoła = żartom z Chrystusa.
itp...itd...miejmy tego świadomość...
Mnie np. wychowano tak by nigdy nie powiedzieć nic złego na temat kapłanów, bo są sługami Chrystusa.
Jeżeli dzieje się coś złego, trzeba sprawdzić u źródła...ale nie rozsiewać plotek...bo to jest szkodliwe.

W dalszej części czytamy, że Szaweł utracił wzrok, został zaprowadzony do Damaszku, przez trzy dni nic nie pił i nie jadł...Ale skupmy się na istocie tych wersetów...
Szaweł traci wzrok...Potraktujmy to symbolicznie...On miał pewne spojrzenie na Kościół...
Spojrzenie wykrzywione. Nieprawdziwy obraz chrześcijan...nieprawdziwy obraz Chrystusa...
W wyniku wydarzeń pod Damaszkiem traci wzrok...Tak jakby ten obraz całkowicie się kasował...
Jaki teraz jest ten obraz? Żaden...nie ma nic...całkowita ciemność...tabula rasa...
Jezus (poprzez jednego z uczniów) przychodzi do tej rzeczywistości....absolutnej ciemności...
i wyciąga z niej Szawła z powrotem ku światłu...Mamy zatem trzy etapy.
1) widzący Szaweł - przeciwnik Kościoła.
2) ślepiec Szaweł - o poglądach neutralnych.
3) uzdrowiony Szaweł/Paweł - chrześcijanin

Ale spójrzmy w tekst...W Damaszku znajdował się pewien uczeń, imieniem Ananiasz. Ananiaszu! - przemówił do niego Pan w widzeniu. A on odrzekł: Jestem, Panie! A Pan do niego: Idź na ulicę Prostą i zapytaj w domu Judy o Szawła z Tarsu, bo właśnie się modli. /I ujrzał w widzeniu, jak człowiek imieniem Ananiasz wszedł i położył na nim ręce, aby przejrzał/. Tutaj mamy zmianę miejsca i akcji...W Damaszku jest uczeń...Ananiasz...dostaje polecenie od Jezusa...idź "tam i tam" i uzdrów Szawła.
Ananiasz ma widzenie...w którym uzdrowiony zostaje Szaweł...

Czy Ananiasz jest posłuszny i idzie? Tak, ale nie od razu...Panie - odpowiedział Ananiasz - słyszałem z wielu stron, jak dużo złego wyrządził ten człowiek świętym Twoim w Jerozolimie. I ma on także władzę od arcykapłanów więzić tutaj wszystkich, którzy wzywają Twego imienia. No OK...musiał się Ananiasz poczuć "wstrząśnięty i zmieszany", bo przecież Pan wymaga od niego by poszedł - w Jego imię - uzdrowić przeciwnika Kościoła...

Jezus odpowiada Ananiaszowi coś niesamowitego: Idź - odpowiedział mu Pan - bo wybrałem sobie tego człowieka za narzędzie. On zaniesie imię moje do pogan i królów, i do synów Izraela. I pokażę mu, jak wiele będzie musiał wycierpieć dla mego imienia. Zaskakująca ironia losu? Niesamowite poczucie humoru ze strony Boga? Czy może głębsze spojrzenie niż nasze...ludzkie? A może wszystko na raz...
Pan mówi: Idź, bo właśnie jego...tego, który dotąd zwalczał Kościół, wybrałem na swojego ucznia.
On będzie Moim narzędziem...Powołanie to niesamowita sprawa...To zaskakująca sprawa, której ja nigdy nie pojmę....w tym kontekście warto przybliżyć postać Bartolo Longo. Człowiek, który był satanistą (siedział w tych "klimatach" dość głęboko) przeszedł głębokie nawrócenie i dziś jest błogosławionym Kościoła Katolickiego. Można? Można! Potrzeba tylko łaski Bożej...i potrzeba wsłuchać się w powołanie...
A potem za nim pójść...No i potrzeba też ludzi, którzy pozytywnie odpowiedzą na głos Boga...
Tak samo jak odpowiedział Ananiasz...Wtedy Ananiasz poszedł. Wszedł do domu, położył na nim ręce i powiedział: Szawle, bracie, Pan Jezus, który ukazał ci się na drodze, którą szedłeś, przysłał mnie, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym. Przecież mógł nie pójść...mógł dalej się bronić i mówić: ale Panie nie pójdę...przecież to bez sensu...Mógł jak Jonasz uciec...albo jak Mojżesz (wielki prorok) powiedzieć: Niech idzie ktoś inny...ja nie pójdę, bo się jąkam...Mógł, ale nie zrobił tak...
Poszedł i przyczynił się do tego, że Szaweł stał się Pawłem...

A może Ty? Może ja? Może ktoś z nas będzie kiedyś dla kogoś tym, kim Ananiasz stał się dla Szawła...
Tym, który ogłosi osobie z dala od Boga Dobrą Nowinę, tym, który ogłosi zwycięstwo Chrystusa w życiu wielkiego grzesznika, ateisty, przeciwnika Kościoła...i swoją postawą przyczyni się do wielkiej przemiany serca...Nie wiemy tego...musimy tylko nauczyć się posłuszeństwa względem Boga...i nie szukać argumentów, że ktoś nie jest godny tego, by mu opowiedzieć o Jezusie...

Jak kończy się ta historia?  Natychmiast jakby łuski spadły z jego oczu i odzyskał wzrok, i został ochrzczony. A gdy go nakarmiono, odzyskał siły. Jakiś czas spędził z uczniami w Damaszku i zaraz zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym. Szaweł zostaje uzdrowiony...Czytamy, że łuski: natychmiast opadły z jego oczu...To nie był proces trwający kolejnych kilka etapów...ale to stało się, jak mrugnięcie oka...potem został ochrzczony...i - również natychmiast - zaczął głosić w synagogach, że Jezus jest Synem Bożym...musiało to być czyste szaleństwo :) Domyślam się, że podobne szaleństwo (oczywiście mówimy o pozytywnym szaleństwie, takim, po którym chciałoby się stanąć na środku i krzyczeć: "Chwała Panu".) miałoby miejsce, gdyby w którymś z naszych kościołów stanął zatwardziały ateista lub przeciwnik Kościoła i zaczął głosić, że Jezus jest Panem...Na samą myśl ciarki przechodzą...ale czy to jest niemożliwe? Dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych...A takie świadectwo byłoby naprawdę niesamowitym powerem dla nas wszystkich :)

Wiedzmy zatem, że skoro Jezus mógł powołać Szawła...nikt nie jest dla Niego stracony i przegrany.
Każdy może stać się Jego uczniem...być Jego świadkiem...

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Jeżeli was świat nienawidzi, wiedzcie, że Mnie pierwej znienawidził.

5 MAJA 2018
Sobota
Dzień powszedni - wspomnienie św. Stanisława Kazimierczyka, prezbitera
Dzisiejsze czytania: Dz 16, 1-10; Ps 100 (99), 2-3. 4-5; J 15, 18-21

(J 15, 18-21) - Kliknij, aby przeczytać.

Słowa, które wypowiada Jezus sprowadzają uczniów na ziemię...wskazują bowiem na podstawową prawdę: Jeżeli was świat nienawidzi, wiedzcie, że Mnie pierwej znienawidził. Bycie uczniem Chrystusa nie będzie pasmem nieustannych sukcesów...To także postawa nienawiści...wrogości... Gdybyście byli ze świata, świat by was kochał jako swoją własność. Ale ponieważ nie jesteście ze świata, bo Ja was wybrałem sobie ze świata, dlatego was świat nienawidzi. Jezus wyjaśnia dlaczego "świat nas nienawidzi". Nie jesteśmy z "tego świata". Pójście za Chrystusem oznacza odrzucenie "tego świata".

Pomiędzy ludźmi ze świata i wierzącymi istnieje diametralna różnica w sposobie widzenia rzeczywistości i jej sensu. Granica pomiędzy tymi dwoma światami nie pokrywa się z podziałem na tyc…

O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.

28 KWIETNIA 2018
Sobota
Dzień powszedni
Dzisiejsze czytania: Dz 13, 44-52; Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4; J 14, 7-14

(J 14, 7-14) - Kliknij aby przeczytać.

Dużo ważnych myśli pada w tym fragmencie na dziś. Już od pierwszych wersów....
Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Poznać Chrystusa jest równoznaczne z poznaniem Ojca...Często trudno nam dobrze poznać Boga...Dlatego powinniśmy starać się dobrze poznać Jezusa...
Wtedy znajdziemy drogę do poznania Boga. Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jezus jest współistotny Ojcu...mówimy w wyznaniu wiary...w innym miejscu Jezus powiedział: Ja i Ojciec jedno jesteśmy...
Wszystkie te myśli sprowadzają nas do tej prawdy...poznanie Chrystusa jest równoznaczne z poznaniem Boga Ojca.

Ale jest jeszcze druga część fragmentu Ewangelii na dziś...Przyznaję, że ten fragment jest jednym z tych, które mnie niezwykle fascynują. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i więk…

Przystąpili do Niego faryzeusze i chcąc Go wystawić na próbę, pytali Go, czy wolno mężowi oddalić żonę.

25 MAJA 2018
Piątek
Dzień powszedni - wspomnienie św. Bedy Czcigodnego, prezbitera i doktora Kościoła
 Dzisiejsze czytania: Jk 5, 9-12; Ps 103 (102), 1b-2. 3-4. 8-9. 11-12; Mk 10, 1-12

(Mk 10, 1-12) - Kliknij, aby przeczytać.

Dzisiejszy fragment z Ewangelii, mówi o nierozerwalności małżeństwa - prawdzie, którą deprecjonuje się szczególnie dzisiaj, ale - jak widzimy w Ewangelii na dziś - jest to problem ponadczasowy. Do Jezusa przychodzą faryzeusze, by - jak zwykle - złapać Go na głoszeniu tez sprzecznych z Prawem Mojżeszowym. Pytają: czy wolno mężowi oddalić żonę. Jezus odpowiada pytaniem na pytanie...To znana metoda stosowana przez nauczycieli. Dziś spotykamy się z określeniem jej jako: metody sokratycznej. (od Sokratesa, który nauczał swoich uczniów poprzez zadawanie pytań. Tak by sami znaleźli odpowiedź)

Jezus pyta zatem: Co wam nakazał Mojżesz? Mojżesz, jako prawodawca często powoływany był w dyskusjach, w nauczaniu faryzeuszy. Oni odpowiadają: Mojżesz pozwolił napisać list rozwod…